Nikołaj Titienok: Różnice pomiędzy wersjami
(→Hspitalizacja) |
m (Kategoria) |
||
| (Nie pokazano 1 pośredniej wersji utworzonej przez tego samego użytkownika) | |||
| Linia 9: | Linia 9: | ||
=== Śmierć === | === Śmierć === | ||
| − | Zmarł 16 maja 1986 w wieku 23 lat. Został pochowany w Moskwie na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]]. | + | Zmarł 16 maja 1986 w wieku 23 lat. Został pochowany w Moskwie na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]]. 15. ofiara katastrofy w kolejności chronologicznej. |
== Prywatnie == | == Prywatnie == | ||
| Linia 21: | Linia 21: | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
<references />{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | <references />{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | ||
| + | [[Kategoria:Ofiary śmiertelne]] | ||
Aktualna wersja na dzień 17:38, 26 kwi 2024
Nikołaj Iwanowicz Titienok (ros. Николай Иванович Титенок; ur. 5 grudnia 1962 w Nikołajewka, zm. 16 maja 1986 w Moskwie) – starszy sierżant wojsk wewnętrznych MWD, strażak SWPCz-6, uczestnik akcji gaśniczej 26 kwietnia 1986 czwartego bloku energetycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, jedna z ofiar śmiertelnych wypadku.
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Urodził się 5 grudnia 1962 we wsi Nikołajewka (rejon polesski w obwodzie kijowskim) w Ukraińskiej SRR. W 1980 po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w szkole morskiej nr 42 w Kronsztadzie. Od czerwca 1981 do października 1984 służył w marynarce wojennej jako mechanik pierwszej klasy. Od 20 grudnia 1984 w organach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych[1].
Hospitalizacja[edytuj | edytuj kod]
Nad ranem 26 kwietnia został przetransportowany do Jednostki Medycznej nr 126 w Prypeci, gdzie udzielono mu podstawowej opieki medycznej. Około południa został przetransportowany z pierwszą grupą poszkodowanych do Moskwy, gdzie znajdował się oddział kliniczny Instytutu Biofizyki Szpitala Klinicznego nr VI zajmujący się leczeniem chorób popromiennych.
Śmierć[edytuj | edytuj kod]
Zmarł 16 maja 1986 w wieku 23 lat. Został pochowany w Moskwie na cmentarzu Mitińskim. 15. ofiara katastrofy w kolejności chronologicznej.
Prywatnie[edytuj | edytuj kod]
Pozostawił żonę Tatianę i syna Siergieja.
Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]
- Order Czerwonego Sztandaru (1986, ZSRR)
- Tytuł Bohatera Ukrainy z nagrodą Orderu Złotej Gwiazdy (21 kwietnia 2006, Ukraina) za bohaterski czyn w imię życia obecnych i przyszłych pokoleń, osobistą odwagę i poświęcenie okazaną podczas usuwanie skutków wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej (pośmiertnie).
- Insygnia Prezydenta Ukrainy – „Krzyż Za Odwagę” (8 maja 1996, Ukraina) za osobistą odwagę okazaną podczas usuwanie skutków wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej (pośmiertnie). '
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Gieroi-likwidatory. chnpp.gov.ua. [dostęp 2021-11-06].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
| |||||||||||
