Wasilij Ignatienko: Różnice pomiędzy wersjami
m |
(→26 kwietnia 1986 roku: rem podobnie jak kilogram, się ma liczbę mnogą. 1600 remów a nie 1600 rem. (1600 kilogramów a nie 1600 kilogram)) |
||
| Linia 43: | Linia 43: | ||
== 26 kwietnia 1986 roku == | == 26 kwietnia 1986 roku == | ||
| − | 26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce wypadku. Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 | + | 26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce wypadku. Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów<ref name=":0" />. |
== Śmierć == | == Śmierć == | ||
Wersja z 21:17, 5 cze 2019
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". Wasilij Iwanowicz Ignatenko (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału SWPCz-6.
Spis treści
Życiorys
Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR[1]. W 1982 po odbyciu zasadniczej służby wojskowej rozpoczął służbę w organach ministerstwa spraw wewnętrznych[2].
26 kwietnia 1986 roku
26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce wypadku. Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów[1].
Śmierć
Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany 15 maja na tamtejszym cmentarzu Mitińskim[1].
Odznaczenia
- Tytuł Bohater Ukrainy oraz medal Złota Gwiazda[3] (2006) (pośmiertnie)
- Order Za Odwagę[4] (1996) (pośmiertnie)
- Order Czerwonego Sztandaru (pośmiertnie)
Życie prywatne[1]
- Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży
- Dzieci: Natasza (córka †1986)[5]
- Matka: Tatjana Pietrowna[6]
- Ojciec: Iwan Tarasowicz († 61 l. 1995)
- Rodzeństwo: Ludmiła († lato 2015), Natasza (ur. 1971/72), Kolja, Witalij
Krzyk Czarnobyla
W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-02-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Копирование доступно после регистрации на сайте.. fireman.club. [dostęp 2019-05-14].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.
- ↑ dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996 r.
- ↑ W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.
- ↑ zam. Berezyna, obw. miński
| |||||||||||
