Wasilij Ignatienko: Różnice pomiędzy wersjami
Z Czarnobyl Wiki
| Linia 1: | Linia 1: | ||
[[Plik:Ignatenko.jpg|mały]] | [[Plik:Ignatenko.jpg|mały]] | ||
| − | '''Wasilij Iwanowicz Ignatenko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w | + | '''Wasilij Iwanowicz Ignatenko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) - dowódca samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci. |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się | + | Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w Białoruskiej SRR<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. Po odbyciu służby w Armii Radzieckiej w 1982 roku objął funkcję, dowódcy samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci. |
== 26 kwietnia 1986 roku == | == 26 kwietnia 1986 roku == | ||
| − | 26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce zdarzenia. Po wstępnej ocenie sytuacji i po przydzieleniu zadań oddziałom gaśniczym podjął decyzję o skierowaniu części strażaków na dach bloku IV oraz III. | + | 26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce zdarzenia. Po wstępnej ocenie sytuacji i po przydzieleniu zadań oddziałom gaśniczym podjął decyzję o skierowaniu części strażaków na dach bloku IV oraz III. Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 rem<ref name=":0" />. |
== Śmierć == | == Śmierć == | ||
| − | + | Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany 15 maja na tamtejszym cmentarzu Mitińskim<ref name=":0" />. | |
== Odznaczenia == | == Odznaczenia == | ||
| − | + | * Tytuł ''Bohater Ukrainy'' oraz medal ''Złota Gwiazda''<ref>dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.</ref> (2006) (pośmiertnie) | |
| + | * Order ''Za Odwagę''<ref>dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996 r.</ref> (1996) (pośmiertnie) | ||
| + | * Order Czerwonego Sztandaru (pośmiertnie) | ||
| + | |||
| + | == Życie prywatne<ref name=":0" /> == | ||
| + | * Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983). | ||
| + | * Dzieci: Natasza (córka †1986)<ref>W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.</ref> | ||
| + | * Matka: Tatjana Pietrowna<ref>zam. Berezyna, obw. miński</ref> | ||
| + | * Ojciec: Iwan Tarasowicz († 61 l. 1995) | ||
| + | * Rodzeństwo: Ludmiła († lato 2015), Natasza (ur. 1971/72), Kolja, Witalij | ||
== Krzyk Czarnobyla == | == Krzyk Czarnobyla == | ||
| Linia 18: | Linia 27: | ||
W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły. | W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły. | ||
| − | {{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | + | == Przypisy == |
| + | <references />{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | ||
Wersja z 22:42, 9 lut 2019
Wasilij Iwanowicz Ignatenko (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) - dowódca samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci.
Spis treści
Życiorys
Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w Białoruskiej SRR[1]. Po odbyciu służby w Armii Radzieckiej w 1982 roku objął funkcję, dowódcy samodzielnej zmilitaryzowanej jednostki pożarniczej nr 6 w Prypeci.
26 kwietnia 1986 roku
26 kwietnia 1986 roku o około godziny 1:35 w nocy jego jednostka przybyła na miejsce zdarzenia. Po wstępnej ocenie sytuacji i po przydzieleniu zadań oddziałom gaśniczym podjął decyzję o skierowaniu części strażaków na dach bloku IV oraz III. Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 rem[1].
Śmierć
Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany 15 maja na tamtejszym cmentarzu Mitińskim[1].
Odznaczenia
- Tytuł Bohater Ukrainy oraz medal Złota Gwiazda[2] (2006) (pośmiertnie)
- Order Za Odwagę[3] (1996) (pośmiertnie)
- Order Czerwonego Sztandaru (pośmiertnie)
Życie prywatne[1]
- Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983).
- Dzieci: Natasza (córka †1986)[4]
- Matka: Tatjana Pietrowna[5]
- Ojciec: Iwan Tarasowicz († 61 l. 1995)
- Rodzeństwo: Ludmiła († lato 2015), Natasza (ur. 1971/72), Kolja, Witalij
Krzyk Czarnobyla
W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-02-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.
- ↑ dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996 r.
- ↑ W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.
- ↑ zam. Berezyna, obw. miński
| |||||||||||
