Wasilij Ignatienko: Różnice pomiędzy wersjami
m |
|||
| Linia 40: | Linia 40: | ||
[[Plik:Tatjana Ignatenko.jpg|mały|399x399px|Matka Wasilija, Tatjana Pietrowna Ignatenko]] | [[Plik:Tatjana Ignatenko.jpg|mały|399x399px|Matka Wasilija, Tatjana Pietrowna Ignatenko]] | ||
[[Plik:532938 509105982471862 75365442 n.jpg|mały|Ludmiła Ignatenko przy Pomnik w Sławutyczu podczas obchodów rocznicowych w 2012 roku|266x266px]] | [[Plik:532938 509105982471862 75365442 n.jpg|mały|Ludmiła Ignatenko przy Pomnik w Sławutyczu podczas obchodów rocznicowych w 2012 roku|266x266px]] | ||
| − | '''Wasilij Iwanowicz Ignatenko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału [[SWPCz-6]]. | + | '''Wasilij Iwanowicz Ignatenko''' (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału (drużyny) [[SWPCz-6]]. |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. W 1982 | + | Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w szkole zawodowej na kierunku elektrotechnika w Homlu. Następnie otrzymał nakaz pracy w Bobrujsku. Z uwagi na podjętą pracę przez dwa lata odraczano mu powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Trzeciego roku został powołany i służył w wojskach pożarniczych w Moskwie. Nie złożył przysięgi wojskowej. Po przejściu do cywila postanowił kontynuować pracę w straży. Bez skutecznie próbował dostać pracę w straży w Czernihowie. Dzięki protekcji sąsiada który pracował w elektrowni został przyjęty do straży<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://gp.by/category/special/only-in-gp/news89954.html|tytuł=Мать героя Чернобыля рассказала о сыне|autor=|data dostępu=2019-02-09|opublikowany=gp.by|język=}}</ref>. W 1982 rozpoczął służbę w organach ministerstwa spraw wewnętrznych<ref>{{Cytuj stronę|url=https://fireman.club/statyi-polzovateley/ignatenko-vasilij-ivanovich/|tytuł=Копирование доступно после регистрации на сайте.|autor=|data dostępu=2019-05-14|opublikowany=fireman.club|język=}}</ref>. |
| − | == 26 kwietnia 1986 | + | == 26 kwietnia 1986 == |
| − | + | W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla [[WPCz-2]]. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny [[MSCz-126]] w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<nowiki/>gdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie]] . Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów<ref name=":0" />. | |
== Śmierć == | == Śmierć == | ||
| − | Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej | + | Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej IV stopnia. Został pochowany 15 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]] (kwatera 162)<ref name=":0" />. |
== Odznaczenia == | == Odznaczenia == | ||
| Linia 57: | Linia 57: | ||
== Życie prywatne<ref name=":0" /> == | == Życie prywatne<ref name=":0" /> == | ||
| + | Wraz z małżonką mieszkał na pierwszym piętrze hotelu pracowniczego przeznaczonego dla członków straży znajdującego się w sąsiedztwie remizy. | ||
* Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży | * Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży | ||
* Dzieci: Natasza (córka †1986)<ref>W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.</ref> | * Dzieci: Natasza (córka †1986)<ref>W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.</ref> | ||
Wersja z 22:12, 8 cze 2019
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Wasilij Iwanowicz Ignatenko (ros. Василий Иванович Игнатенко; ur. 13 marca 1961 w Spieriżje, zm. 13 maja 1986 w Moskwie) – strażak, starszy sierżant wojsk wewnętrznych ZSRR, dowódca oddziału (drużyny) SWPCz-6.
Spis treści
Życiorys
Urodził się 13 marca 1961 we wsi Spieriżje w rejonie brahińskim w obwodzie homelskim w Białoruskiej SRR. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął naukę w szkole zawodowej na kierunku elektrotechnika w Homlu. Następnie otrzymał nakaz pracy w Bobrujsku. Z uwagi na podjętą pracę przez dwa lata odraczano mu powołanie do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Trzeciego roku został powołany i służył w wojskach pożarniczych w Moskwie. Nie złożył przysięgi wojskowej. Po przejściu do cywila postanowił kontynuować pracę w straży. Bez skutecznie próbował dostać pracę w straży w Czernihowie. Dzięki protekcji sąsiada który pracował w elektrowni został przyjęty do straży[1]. W 1982 rozpoczął służbę w organach ministerstwa spraw wewnętrznych[2].
26 kwietnia 1986
W chwili wypadku pełnił dyżur bojowy. O 1:35 jego jednostka jako druga przybyła na miejsce akcji gaśniczej wezwana jako wsparcie dla WPCz-2. Nad ranem z pierwszymi objawami choroby popromiennej został przewieziony na oddział szpitalny MSCz-126 w Prypecigdzie otrzymał podstawową opiekę medyczną. 27 kwietnia został przewieziony na oddział radiologiczny Instytutu Biofizyki Szpitala Klinicznego nr 6 w Moskwie . Otrzymał najprawdopodobniej dawkę 1600 remów[1].
Śmierć
Mimo przeszczepu szpiku kostnego 2 maja od siostry Ludmiły zmarł 13 maja 1986 roku o godzinie 11:20 w wieku 25 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej IV stopnia. Został pochowany 15 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim (kwatera 162)[1].
Odznaczenia
- Tytuł Bohater Ukrainy oraz medal Złota Gwiazda[3] (2006) (pośmiertnie)
- Order Za Odwagę[4] (1996) (pośmiertnie)
- Order Czerwonego Sztandaru (pośmiertnie)
Życie prywatne[1]
Wraz z małżonką mieszkał na pierwszym piętrze hotelu pracowniczego przeznaczonego dla członków straży znajdującego się w sąsiedztwie remizy.
- Małżonka: Ludmiła (ślub 24 września 1983), w momencie wypadku była w szóstym miesiącu ciąży
- Dzieci: Natasza (córka †1986)[5]
- Matka: Tatjana Pietrowna[6]
- Ojciec: Iwan Tarasowicz († 61 l. 1995)
- Rodzeństwo: Ludmiła († lato 2015), Natasza (ur. 1971/72), Kolja, Witalij
Krzyk Czarnobyla
W książce "Czarnobylska modlitwa" autorka, Swietłana Aleksijewicz udokumentowała historię żony Wasilija Ignatenki - Ludmiły.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Мать героя Чернобыля рассказала о сыне. gp.by. [dostęp 2019-02-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Копирование доступно после регистрации на сайте.. fireman.club. [dostęp 2019-05-14].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ dekret Prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.
- ↑ dekret prezydencki nr 346/1996 z dnia 8 maja 1996 r.
- ↑ W wyniku napromieniowania żyła jedynie cztery godziny. Pochowana w grobie Wasilija.
- ↑ zam. Berezyna, obw. miński
| |||||||||||
