|
|
| (Nie pokazano 6 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika) |
| Linia 1: |
Linia 1: |
| − | {{Biogram Infobox
| + | [[Plik:6545645.jpg|mały]] |
| − | |grafika = Plik:Walerij Chodemczuk.jpg
| + | '''Walery Ilicz Chodemczuk''' (ros. Валерий Ильич Ходемчук; ur. 24 marca 1951 w Kropiwnia, zm. 26 kwietnia 1986 w Czarnobylu) - starszy operator głównej pompy obiegowej w bloku energetycznym nr IV. Pierwsza ofiara śmiertelna awarii reaktora bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. 26 kwietnia 1986 roku. |
| − | |opis grafiki =
| |
| − | |imię i nazwisko org = Walerij Ilicz Chodemczuk
| |
| − | |stanowisko = Starszy operator GCN
| |
| − | |imię i nazwisko = Walerij Ilicz Chodemczuk
| |
| − | |data urodzenia = 24 marca 1951
| |
| − | |miejsce urodzenia = Krapiwnia
| |
| − | |data śmierci = 26 kwietnia 1986 († 35 l.)
| |
| − | |miejsce śmierci = Prypeć (Czarnobylska Elektrownia Jądrowa)
| |
| − | |przyczyna śmierci = Obrażenia wewnętrzne
| |
| − | |miejsce spoczynku = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. [[Cmentarz Mitiński]] (grób symboliczny)
| |
| − | |narodowość = ukraińska
| |
| − | |tytuł zawodowy =
| |
| − | |tytuł naukowy =
| |
| − | |edukacja =
| |
| − | |edukacja okres =
| |
| − | |pracodawca = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa
| |
| − | |pracodawca okres = 04.09.1973 – 26.04.1986
| |
| − | |wydział = II. wydział reaktora (RC-2)
| |
| − | |w momencie wypadku =
| |
| − | |odznaczenia =
| |
| − | }}
| |
| − | [[Plik:Matka Walerija Chodemczuka.jpg|mały|240px|Anna Isakowna Chodemczuk, matka Walerija]] | |
| − | '''Walerij Ilicz Chodemczuk''' (ros. Валерий Ильич Ходемчук; ur. 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia, zm. 26 kwietnia 1986 w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<ref>Walerij Chodemczuk poniósł śmierć na terenie elektrowni która administracyjnie podlegała miastu Prypeć.</ref>) – starszy operator głównych pomp cyrkulacyjnych na II. wydziale reaktorów ([[Skrótowce|RC-2]]) [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. Pierwsza [[Ofiary śmiertelne katastrofy w Czarnobylu|ofiara]] śmiertelna [[Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej|wypadku, 26 kwietnia 1986 roku]]. | |
| | | | |
| | == Życiorys == | | == Życiorys == |
| − | Urodzony 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR<ref name=":2">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/about/labour-glory-ru/geroi-likvidatory|tytuł=Geroi – likwidatory|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=ru}}</ref>. Gdy miał półtora roku zmarł jego ojciec, od tego momentu wychowywała go matka wraz z pozostałą trójką rodzeństwa. Ukończył Malińskie Technikum Leśne. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej powrócił do rodzinnej wsi. Tydzień po przyjeździe został skierowany przez Komsomoł do pracy przy budowie Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej gdzie od 4 września 1973 został zatrudniony. W początkowym okresie na stanowiskach operatora kotła, starszego operatora kotła na wydziale cielnym i komunikacji podziemnej, operator VI. grupy. 2 marca 1978 objął stanowisko starszego operatora na I. wydziale reaktorów (RC-1). Od kwietnia 1982 został przniesiony na stanowisko starszego operatora VII. grupy [[Skrótowce|GCN]] (głównych pomp cyrkulacyjnych) II. wydziału reaktorów (RC-2)<ref name=":2" />. Jego portret znajdował się w miejskiej tablicy honorowej przedstawiającej lokalnych przodowników pracy<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_khodemchuk_v/0-416|tytuł=Kniga pamiati "Żywy, poka pomnim": Poswiaszczajetsia tiem, kto pogib w Czernobylskom piekle... Chodemczuk Walerij Ilicz|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=coolschool1.at.ua|język=uk|archiwum=https://web.archive.org/web/20210125213712/https://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_khodemchuk_v/0-416|zarchiwizowano=2021-01-25}}</ref>. | + | Urodzony 24 marca 1951 roku we wsi Kropiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR. Pracę w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] rozpoczął 4 września 1973 roku. Objął stanowisko starszego operatora głównej pompy obiegowej. |
| | | | |
| − | === Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej === | + | == 26 kwietnia 1986 roku == |
| − | W momencie wybuchu przebywał najprawdopodobniej na stanowisku roboczym w pobliżu głównych pomp cyrkulacyjnych (GCN) na poziomie +10 w północnej hali pomp, najbliżej epicentrum eksplozji. Krótko po wybuchu bezskutecznie poszukiwany m.in. przez naczelnika II. wydziału reaktorów [[Walerij Pierewaczenko|Walerija Pierewaczenkę]] oraz [[Aleksandr Juwczenko|Aleksandra Juwczenko]] który tak wspomina okres poszukiwań: <blockquote>''(...) Pierewaczenko powiedział że teraz będziemy szukali Chodemczuka – nie miał szans wydostać się stamtąd o własnych siłach. Udaliśmy się na poszukiwania, nie tracąc ani chwili z nadzieją że go znajdziemy. Nikomu nawet przez myśl nie przeszło że jego poszukiwania są bezcelowe. W poszukiwaniach brali udział: W. I. Pierewaczenko, W. W. Gołowatiuk, W. S. Kirijenko, W. W. Diczenko, Ju.P. Judin, [[Władimir Szkurko|W. Szkurko]]. Akcja poszukiwawcza trwała przez dobre kilka godzin, często prowadzona w przenikliwej ciemności gdyż oświetlenie wielu pomieszczeń i korytarzy nie działało. Mimo przedzierania się z trudem przez zawalone gruzem przejścia, w ryku osuwisk gruzowisk, dusząc się od dymu i pyłu radioaktywnego w nieznanych personelowi strefach o wysokim promieniowaniu, dopóki sami nie zaczęliśmy tracić przytomności. Zaniechaliśmy poszukiwań dopiero zmuszeni poleceniem natychmiastowego opuszczenia elektrowni po 7 rano 26 kwietnia wraz z przybyciem nowej zmiany roboczej''<ref name=":0" />''.''</blockquote><blockquote>''(...) Ale co tam zastałem, zobaczyłem tylko ruiny, jeśli tam był (Walery Chodemczuk) to go pogrzebało pod filarami. (...) Zamiast sufitu było tylko niebo, niebo pełne gwiazd''<ref>Relacja [[Aleksandr Juwczenko|Aleksandra Juwczenki]] dla filmu [[Godzina Zero: Katastrofa w Czarnobylu|''Zero Hour: Disaster at Chernobyl'']] (reż. Renny Bartlett, 2004)</ref></blockquote> | + | W momencie awarii przebywał w południowej maszynowni pomp obiegowych. |
| | | | |
| − | === Śmierć ===
| + | == Śmierć == |
| − | Zginął w wieku 35 lat. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i najprawdopodobniej zostało spopielone lub pogrzebane pod zgliszczami bębnów separatora pary. Od 1997 jego symboliczny grób znajduje się na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie<ref name=":0" />. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III<ref>{{Cytuj stronę|url=http://marciak.pl/czarnobylska-elektrownia-jadrowa/|tytuł=Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|autor=Sebastian Marciak|data dostępu=2017-06-13|opublikowany=marciak.pl|język=}}</ref>. | + | Zginął w wieku 35 lat w wyniku eksplozji reaktora bloku energetycznego nr IV, 26 kwietnia 1986 roku. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i nadal spoczywa w bloku IV. [[Aleksander Juwczenko]] który udał się by pomóc Chodemczukowi tak wspomina ten moment: |
| | | | |
| − | == Prywatnie ==
| + | ''(...) Ale co tam zastałem, zobaczyłem tylko ruiny, jeśli tam był (Walery Chodemczuk) to go pogrzebało pod filarami. (...) Zamiast sufitu było tylko niebo, niebo pełne gwiazd''<ref>Film: Zero Hour: Disaster at Chernobyl, reż. Renny Bartlett, 2004.</ref> |
| − | Pozostawił matkę Annę Isakowna (ur. 1916)<ref name=":3">[https://pripyat-city.ru/wp-content/uploads/2010/11/spiski.pdf Spis] ofiar śmiertelnych awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej sporządzonych przez KGB.</ref><ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://m.slavutich.cn.ua/news/foto_i_video/12268-monolog-materi-anna-hodemchuk.html|tytuł=Monołog matieri (Anna Chodiemczuk)|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=slavutich.cn.ua|język=uk}}</ref> oraz żonę Natalię Romanowną i dwoje dzieci, syna Olega (ur. 1974)<ref name=":3" /> i córkę Łarisę (ur. 1973)<ref name=":3" /><ref name=":0" />. W Prypeci mieszkał przy ul. Łesi Ukrainki 8/39<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.youtube.com/watch?v=PhW6TxS0LBY&t=517s|tytuł=Jego ciało do dziś leży pod gruzami elektrowni w Czarnobylu|autor=Żądny Przygód|data dostępu=2021-05-16|opublikowany=youtube.com|język=}}</ref>. Po ewakuacji jego rodzina otrzymała zakwaterowanie w Kijowie przy ul. Balzaka (Trojeszczyzna)<ref name=":3" />.
| + | |
| | + | Najprawdopodobniej jego ciało znajduje się pod zgliszczami bębnów separatora pary. Jego symboliczny grób znajduje się na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III<ref>{{Cytuj stronę|url=http://marciak.pl/czarnobylska-elektrownia-jadrowa/|tytuł=Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|autor=Sebastian Marciak|data dostępu=2017-06-13|opublikowany=marciak.pl|język=}}</ref>. |
| | | | |
| | == Odznaczenia == | | == Odznaczenia == |
| − | Przed wypadkiem został odznaczony orderem „Znak Honoru” oraz orderem Sławy Pracy II stopnia (1984)<ref name=":1" /> oraz pośmiertne:
| + | * Order „Za Odwagę” III klasy (pośmiertnie)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon3.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008|tytuł=Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=zakon3.rada.gov.ua|język=}}</ref> |
| − | * Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon3.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008|tytuł=Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=zakon3.rada.gov.ua|język=}}</ref> | + | * Order „Znak Honoru” (pośmiertnie) |
| − | * Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986) | |
| | | | |
| | == Przypisy == | | == Przypisy == |
Urodzony 24 marca 1951 roku we wsi Kropiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 4 września 1973 roku. Objął stanowisko starszego operatora głównej pompy obiegowej.
W momencie awarii przebywał w południowej maszynowni pomp obiegowych.
Zginął w wieku 35 lat w wyniku eksplozji reaktora bloku energetycznego nr IV, 26 kwietnia 1986 roku. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i nadal spoczywa w bloku IV. Aleksander Juwczenko który udał się by pomóc Chodemczukowi tak wspomina ten moment:
Najprawdopodobniej jego ciało znajduje się pod zgliszczami bębnów separatora pary. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Mitińskim w Moskwie. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III[2].
