Walerij Pierewaczenko: Różnice pomiędzy wersjami
(starodub to nazwa odmienna) (Znaczniki: Z internetu mobilnego, Wersja mobilna) |
|||
| (Nie pokazano 12 wersji utworzonych przez 5 użytkowników) | |||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | + | [[Plik:Perevozchenko.jpg|mały]] | |
| − | + | '''Walerij Iwanowicz Pierewaczenko''' (ros. Валерий Иванович Перевозченко; ur. 6 maja 1947 w Starodubie, zm. 13 czerwca 1986 w Moskwie) – naczelnik zmiany wydziału reaktora. | |
| + | |||
| + | == Życiorys == | ||
| + | Urodził się 6 maja 1947 w Starodub w obwodzie briańskim w ZSRR. W 1970 ukończył Wyższą Szkołę Inżynierii Marynarki Wojennej im. Feliksa Dzierżyńskiego na kierunku urządzenia jądrowe. Następnie pełnił służbę oficera na okrętach podwodnych o napędzie jądrowym<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=https://starodub-vestnik.ru/politics/region/2021/04/25/chelovek-chesti-i-dolga/|tytuł=Czełowiek czesti i dołga|autor=|data dostępu=2021-09-22|opublikowany=starodub-vestnik.ru|język=}}</ref>. Pracę w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] rozpoczął w 30 kwietnia 1981 roku pracując kolejno na stanowiskach starszego inżyniera eksploatacji oraz naczelnika zmiany wydziału reaktora<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/about/labour-glory-ru/geroi-likvidatory|tytuł=Gieroi-likwidatory|autor=|data dostępu=2021-06-12|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. | ||
| + | |||
| + | == Hospitalizacja == | ||
| + | {{CytatD|(...) ostatni raz widziałem Walerija Pierewaczenkę w maju na oddziale Moskiewskiego Szpitala Klinicznego nr VI. Wraz z naczelnikiem zmiany wydziału reaktora, Władimirem Szkurkiem, postanowiliśmy udać się do niego i życzyć mu wszystkiego najlepszego. W tym czasie już nie wstawał, był osłabiony, miał zatkany nos i uszy watą, aby zmniejszyć krwawienie, ale chętnie z nami rozmawiał. Wspólnie otworzyliśmy karton soku owocowego i wypiliśmy za jego szybki powrót do zdrowia. Robiliśmy co w naszej mocy by przekonać go, że na pewno wyzdrowieje i jest to tylko kwestią czasu. Na co odpowiedział że raczej jego dni są już policzone: „Wiem, co to jest”. Widocznie naprawdę zdawał sobie sprawę z powagi swojej sytuacji.|autor|[[Razim Dawletbajew]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.business-gazeta.ru/article/428938|tytuł=«Szatnuło stieny, połutʹma, razdałsia udar»: tragiedija Czernobyla głazami urożenca Bawłow|autor=|data dostępu=2021-06-12|opublikowany=business-gazeta.ru|język=}}</ref> | ||
| + | |width=x% | ||
| + | |align=left/center/right | ||
| + | |text=left/center/right | ||
| + | }} | ||
| + | ==Życie prywatne== | ||
| + | Był żonaty z Zoe Zacharowną. Mieli dwójkę dzieci syna Dymitra i córkę Marinę (w 1986 roku miała około trzy lata)<ref name=":1" />. | ||
| + | |||
| + | == Odznaczenia == | ||
| + | Został pośmiertnie odznaczony orderem "Za Odwagę" III klasy (Ukraina) (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.)<ref name=":0" /> | ||
| + | |||
| + | == Przypisy == | ||
| + | <references /> | ||
| + | |||
| + | {{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | ||
Aktualna wersja na dzień 11:06, 1 lip 2024
Walerij Iwanowicz Pierewaczenko (ros. Валерий Иванович Перевозченко; ur. 6 maja 1947 w Starodubie, zm. 13 czerwca 1986 w Moskwie) – naczelnik zmiany wydziału reaktora.
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Urodził się 6 maja 1947 w Starodub w obwodzie briańskim w ZSRR. W 1970 ukończył Wyższą Szkołę Inżynierii Marynarki Wojennej im. Feliksa Dzierżyńskiego na kierunku urządzenia jądrowe. Następnie pełnił służbę oficera na okrętach podwodnych o napędzie jądrowym[1]. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął w 30 kwietnia 1981 roku pracując kolejno na stanowiskach starszego inżyniera eksploatacji oraz naczelnika zmiany wydziału reaktora[2].
Hospitalizacja[edytuj | edytuj kod]
| „ | (...) ostatni raz widziałem Walerija Pierewaczenkę w maju na oddziale Moskiewskiego Szpitala Klinicznego nr VI. Wraz z naczelnikiem zmiany wydziału reaktora, Władimirem Szkurkiem, postanowiliśmy udać się do niego i życzyć mu wszystkiego najlepszego. W tym czasie już nie wstawał, był osłabiony, miał zatkany nos i uszy watą, aby zmniejszyć krwawienie, ale chętnie z nami rozmawiał. Wspólnie otworzyliśmy karton soku owocowego i wypiliśmy za jego szybki powrót do zdrowia. Robiliśmy co w naszej mocy by przekonać go, że na pewno wyzdrowieje i jest to tylko kwestią czasu. Na co odpowiedział że raczej jego dni są już policzone: „Wiem, co to jest”. Widocznie naprawdę zdawał sobie sprawę z powagi swojej sytuacji. |
” |
| — autor, Razim Dawletbajew[3]
| ||
Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]
Był żonaty z Zoe Zacharowną. Mieli dwójkę dzieci syna Dymitra i córkę Marinę (w 1986 roku miała około trzy lata)[1].
Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]
Został pośmiertnie odznaczony orderem "Za Odwagę" III klasy (Ukraina) (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.)[2]
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ 1,0 1,1 Czełowiek czesti i dołga. starodub-vestnik.ru. [dostęp 2021-09-22].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 2,0 2,1 Gieroi-likwidatory. chnpp.gov.ua. [dostęp 2021-06-12].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ «Szatnuło stieny, połutʹma, razdałsia udar»: tragiedija Czernobyla głazami urożenca Bawłow. business-gazeta.ru. [dostęp 2021-06-12].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
| |||||||||||
