Walerij Chodemczuk: Różnice pomiędzy wersjami
m |
(pomyłka w artykule o Szaszenoku, przeniesiony nagłówek) |
||
| Linia 18: | Linia 18: | ||
* Order „Za Odwagę” III klasy (pośmiertnie)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon3.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008|tytuł=Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=zakon3.rada.gov.ua|język=}}</ref> | * Order „Za Odwagę” III klasy (pośmiertnie)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon3.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008|tytuł=Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=zakon3.rada.gov.ua|język=}}</ref> | ||
* Order „Znak Honoru” (pośmiertnie) | * Order „Znak Honoru” (pośmiertnie) | ||
| + | |||
| + | == Prywatnie == | ||
| + | Miał żonę Natalię<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.bbc.com/ukrainian/ukraine_in_russian/2015/04/150426_ru_s_chornobyl_first_victims|tytuł=Как хоронили первых жертв аварии на ЧАЭС|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=bbc.com|język=}}</ref> która pracowała jako pielęgniarka w szpitalu w Prypeci oraz syna<ref name=":0" />. | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 12:19, 26 kwi 2020
Walery Ilicz Chodemczuk (ros. Валерий Ильич Ходемчук; ur. 24 marca 1951 w Kropiwnia, zm. 26 kwietnia 1986 w Czarnobylu) - starszy operator głównej pompy obiegowej w bloku energetycznym nr IV. Pierwsza ofiara śmiertelna awarii reaktora bloku energetycznego nr IV Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. 26 kwietnia 1986 roku.
Życiorys
Urodzony 24 marca 1951 roku we wsi Kropiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 4 września 1973 roku. Objął stanowisko starszego operatora głównej pompy obiegowej.
26 kwietnia 1986 roku
W momencie awarii przebywał w południowej maszynowni pomp obiegowych.
Śmierć
Zginął w wieku 35 lat w wyniku eksplozji reaktora bloku energetycznego nr IV, 26 kwietnia 1986 roku. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i nadal spoczywa w bloku IV. Aleksander Juwczenko który udał się by pomóc Chodemczukowi tak wspomina ten moment:
(...) Ale co tam zastałem, zobaczyłem tylko ruiny, jeśli tam był (Walery Chodemczuk) to go pogrzebało pod filarami. (...) Zamiast sufitu było tylko niebo, niebo pełne gwiazd[1]
Najprawdopodobniej jego ciało znajduje się pod zgliszczami bębnów separatora pary. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Mitińskim w Moskwie. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III[2].
Odznaczenia
- Order „Za Odwagę” III klasy (pośmiertnie)[3]
- Order „Znak Honoru” (pośmiertnie)
Prywatnie
Miał żonę Natalię[4] która pracowała jako pielęgniarka w szpitalu w Prypeci oraz syna[5].
Przypisy
- ↑ Film: Zero Hour: Disaster at Chernobyl, reż. Renny Bartlett, 2004.
- ↑ Sebastian Marciak: Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. marciak.pl. [dostęp 2017-06-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.. zakon3.rada.gov.ua. [dostęp 2018-10-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Как хоронили первых жертв аварии на ЧАЭС. bbc.com. [dostęp 2018-10-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Błąd rozszerzenia cite: Błąd w składni elementu
<ref>. Brak tekstu w przypisie o nazwie:0
| |||||||||||
