Aleksandr Leleczenko: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
(Poprawa otrzymanej dawki promieniowania z 2,5 Sv na 25 Sv.)
(Poszerzenie artykułu oraz zmiany)
Linia 1: Linia 1:
 
[[Plik:Lelechenko.jpg|mały]]
 
[[Plik:Lelechenko.jpg|mały]]
'''Aleksandr Grigorowicz Leleczenko''' (ros. Алексадр Григорьевич Лелеченко; ur. 26 lipca 1938 w Połtawie, zm. 7 maja 1986 w Kijowie) - zastępca kierownika działu elektrycznego.  
+
'''Aleksandr Grigorowicz Leleczenko''' (ros. Алексадр Григорьевич Лелеченко; ur. 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka, zm. 7 maja 1986 w Kijowie) - zastępca naczelnika wydziału elektrycznego.  
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
Urodził się 26 lipca 1938 w Połtawie. W 1966 roku ukończył studia na wydziale elektrycznym Politechniki Kijowskiej. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 31 marca 1975 roku na stanowisku kierownika zmiany w dziale elektrycznym. W 1980 roku awansował na zastępcę kierownika działu elektrycznego i brał on czynny udział przy rozruchu i konserwacji wszystkich bloków w elektrowni. Określany był mianem wzorowego pracownika za co został odznaczony medalem „Weterana pracy”.
+
Urodził się 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka w rejonie łubieńskim w obwodzie połtawskim. Po ukończeniu szkoły średniej studiował w Charkowskiej Wyższej Wojskowej Lotniczej Szkoły Pilotów na kierunku nawigator lotniczy. W latach 1961-1966 studiował na Politechnice Kijowskiej na wydziale elektroenergetyka. Po ukończeniu studiów wyższych pracował w Słowiańskiej Elektrowni Cieplnej. Kolejno przeprowadził się do miasta Enerhodar gdzie podjął pracę w pobliskiej Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej na wydziale automatyki cieplnej i pomiarów. Pracę w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] rozpoczął 31 marca 1975 roku na stanowisku naczelnika zmiany wydziału elektrycznego podczas rozruchu i eksploatacji drugiego etapu elektrowni (bloki energetyczne nr III i IV)<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/kniga-pamyati/153-kniga-pamyati-l/2331-lelechenko-aleksandr-grigorevich|tytuł=Александр Григорьевич Лелеченко|autor=|data dostępu=2019-02-02|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. W 1980 roku awansował na zastępcę naczelnika wydziału elektrycznego drugiego etapu elektrowni. Brał czynny udział przy rozruchu i konserwacji wszystkich bloków w elektrowni. Określany był mianem wzorowego pracownikaza co został odznaczony medalem „Weterana pracy”<ref>{{Cytuj stronę|url=http://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_lelechenko/0-415|tytuł=ЛЕЛЕЧЕНКО  АЛЕКСАНДР  ГРИГОРЬЕВИЧ (26.06.1938 – 07.05.1986)|autor=|data dostępu=2019-02-02|opublikowany=coolschool1.at.ua|język=}}</ref>.
  
 
'''26 kwietnia 1986'''
 
'''26 kwietnia 1986'''
  
W czasie awarii 26 kwietnia 1986 roku Aleksander Leleczenko znajdował się na terenie elektrowni i wykazał się wtedy odwagą oraz poczuciem obowiązku, gdyż wraz z innymi elektrykami dokonali niezbędnych napraw wielu instalacji elektrycznych oraz wypuścili wodór z generatorów do atmosfery. W przypadku niewykonania tych prac istniało ryzyko wystąpienia eksplozji, która mogła uszkodzić turbiny generatorów. Pragnąc uchronić młodych elektryków przed bezużytecznym przebywaniem w strefie wysokiego skażenia promieniotwórczego, osobiście trzykrotnie wchodził do hali elektrolizy (panowało tam promieniowanie rzędu od 5 do 15 tysięcy rentgenów na godzinę) aby wyłączyć zawór dopływu wodoru w awaryjnych prądnicach. Brodząc po kolana w radioaktywnej wodzie, sprawdza stan instalacji elektrycznej, starając się wyłączyć pompy zasilające w wodę układ chłodzenia. Niemniej jednak po udzieleniu pierwszej pomocy w [[Szpital Miejski nr 126 w Prypeci|szpitalu w Prypeci]], gdzie wstrzyknięto mu surowicę, Leleczenko natychmiast wraca do reaktora i pracuje tam jeszcze przez kilka godzin<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.photoblog.pl/aszyj/155383595|tytuł=To,co wiem,posiąść może każdy.|autor=|data dostępu=2017-06-09|opublikowany=photoblog.p|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://dazv.gov.ua/novini-ta-media/vsi-novyny/ogoloshuetsya-konkurs-na-proekt-skulpturnoji-kompozitsiji-prisvyachenoji-geroyu-ukrajini-oleksandru-lelechenku.html|tytuł=Оголошується конкурс на проект скульптурної композиції, присвяченої Герою України Олександру Лелеченку|autor=|data dostępu=2017-06-09|opublikowany=dazv.gov.ua|język=}}</ref>.
+
W czasie awarii 26 kwietnia 1986 znajdował się na terenie elektrowni. Wraz z innymi elektrykami dokonał niezbędnych napraw wielu instalacji elektrycznych oraz wypuścili wodór z generatorów do atmosfery. W przypadku niewykonania tych prac istniało ryzyko wystąpienia eksplozji, która mogła uszkodzić turbiny generatorów. Pragnąc uchronić młodych elektryków przed przebywaniem w strefie wysokiego promieniowania, trzykrotnie wchodził do hali elektrolizy (panowało tam promieniowanie rzędu od 5 do 15 tysięcy R/h) aby wyłączyć zawór dopływu wodoru w awaryjnych prądnicach. Brodząc po kolana w radioaktywnej wodzie, dokonał sprawdzenia stanu instalacji elektrycznej, starając się wyłączyć pompy zasilające układ chłodzenia w wodę. Niemniej jednak po udzieleniu pierwszej pomocy w [[Szpital Miejski nr 126 w Prypeci|szpitalu w Prypeci]], gdzie wstrzyknięto mu surowicę, Leleczenko natychmiast powrócił i pracuje tam jeszcze przez kilka godzin<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.photoblog.pl/aszyj/155383595|tytuł=To,co wiem,posiąść może każdy.|autor=|data dostępu=2017-06-09|opublikowany=photoblog.p|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://dazv.gov.ua/novini-ta-media/vsi-novyny/ogoloshuetsya-konkurs-na-proekt-skulpturnoji-kompozitsiji-prisvyachenoji-geroyu-ukrajini-oleksandru-lelechenku.html|tytuł=Оголошується конкурс на проект скульптурної композиції, присвяченої Герою України Олександру Лелеченку|autor=|data dostępu=2017-06-09|opublikowany=dazv.gov.ua|język=}}</ref>. 30 kwietnia został przyjęty na oddział szpitala w Kijowie. Szacuje się ze otrzymał dawkę ok 25 Sv.
  
30 kwietnia został przyjęty na oddział szpitala w Kijowie. Szacuje się ze otrzymał dawkę ok 25 Sv.
+
== Śmierć ==
 +
Zmarł 7 maja 1986 w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu w Kijowie. Został pochowany na cmentarzu we wsi Stiepnoje w rejonie połtawskim w obwodzie połtawskim.  
  
== Śmierć ==
+
== Upamiętnienie ==
Zmarł 7 maja 1986 roku  w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu w Kijowie.  
+
* Szkole we wsi Nowooriechowka w której się uczył została nazwana jego imieniem. Znajduje się tam również poświęcona jego osobie ekspozycja muzealna przedstawiająca jego udział w likwidacji awarii.
 +
* W czerwcu 2012 we wsi Nikołajewka w obwodzie donieckim została otwarta biblioteka publiczna jego imienia.  
  
 
== Odznaczenia ==
 
== Odznaczenia ==
Pośmiertnie otrzymał tytuł Bohatera Ukrainy, orderem Złota Gwiazda (dekret prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006) oraz Krzyżem "Za odwagę" (dekret Prezydencki nr 298/1996 z dnia 26 kwietnia 1996 r.)
+
* Medal „Weterana pracy”
 +
* Order Lenina (1986) (pośmiertnie)
 +
* Tytuł Bohatera Ukrainy (2006) (pośmiertnie)<ref name=":0">[http://zakon.rada.gov.ua/cgi-bin/laws/main.cgi?nreg=328/2006 Dekret prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.]</ref>
 +
* Order Złota Gwiazda (2006) (pośmiertnie)<ref name=":0" />
 +
* Krzyż "Za odwagę" (1996) (pośmiertnie)<ref>[http://zakon.rada.gov.ua/cgi-bin/laws/main.cgi?nreg=298/96 Dekret Prezydencki nr 298/1996 z dnia 26 kwietnia 1996 r.]</ref>
  
 
== Przypisy ==
 
== Przypisy ==

Wersja z 01:05, 2 lut 2019

Aleksandr Grigorowicz Leleczenko (ros. Алексадр Григорьевич Лелеченко; ur. 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka, zm. 7 maja 1986 w Kijowie) - zastępca naczelnika wydziału elektrycznego.

Życiorys

Urodził się 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka w rejonie łubieńskim w obwodzie połtawskim. Po ukończeniu szkoły średniej studiował w Charkowskiej Wyższej Wojskowej Lotniczej Szkoły Pilotów na kierunku nawigator lotniczy. W latach 1961-1966 studiował na Politechnice Kijowskiej na wydziale elektroenergetyka. Po ukończeniu studiów wyższych pracował w Słowiańskiej Elektrowni Cieplnej. Kolejno przeprowadził się do miasta Enerhodar gdzie podjął pracę w pobliskiej Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej na wydziale automatyki cieplnej i pomiarów. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 31 marca 1975 roku na stanowisku naczelnika zmiany wydziału elektrycznego podczas rozruchu i eksploatacji drugiego etapu elektrowni (bloki energetyczne nr III i IV)[1]. W 1980 roku awansował na zastępcę naczelnika wydziału elektrycznego drugiego etapu elektrowni. Brał czynny udział przy rozruchu i konserwacji wszystkich bloków w elektrowni. Określany był mianem wzorowego pracownikaza co został odznaczony medalem „Weterana pracy”[2].

26 kwietnia 1986

W czasie awarii 26 kwietnia 1986 znajdował się na terenie elektrowni. Wraz z innymi elektrykami dokonał niezbędnych napraw wielu instalacji elektrycznych oraz wypuścili wodór z generatorów do atmosfery. W przypadku niewykonania tych prac istniało ryzyko wystąpienia eksplozji, która mogła uszkodzić turbiny generatorów. Pragnąc uchronić młodych elektryków przed przebywaniem w strefie wysokiego promieniowania, trzykrotnie wchodził do hali elektrolizy (panowało tam promieniowanie rzędu od 5 do 15 tysięcy R/h) aby wyłączyć zawór dopływu wodoru w awaryjnych prądnicach. Brodząc po kolana w radioaktywnej wodzie, dokonał sprawdzenia stanu instalacji elektrycznej, starając się wyłączyć pompy zasilające układ chłodzenia w wodę. Niemniej jednak po udzieleniu pierwszej pomocy w szpitalu w Prypeci, gdzie wstrzyknięto mu surowicę, Leleczenko natychmiast powrócił i pracuje tam jeszcze przez kilka godzin[3][4]. 30 kwietnia został przyjęty na oddział szpitala w Kijowie. Szacuje się ze otrzymał dawkę ok 25 Sv.

Śmierć

Zmarł 7 maja 1986 w wyniku ostrej choroby popromiennej w szpitalu w Kijowie. Został pochowany na cmentarzu we wsi Stiepnoje w rejonie połtawskim w obwodzie połtawskim.

Upamiętnienie

  • Szkole we wsi Nowooriechowka w której się uczył została nazwana jego imieniem. Znajduje się tam również poświęcona jego osobie ekspozycja muzealna przedstawiająca jego udział w likwidacji awarii.
  • W czerwcu 2012 we wsi Nikołajewka w obwodzie donieckim została otwarta biblioteka publiczna jego imienia.

Odznaczenia

  • Medal „Weterana pracy”
  • Order Lenina (1986) (pośmiertnie)
  • Tytuł Bohatera Ukrainy (2006) (pośmiertnie)[5]
  • Order Złota Gwiazda (2006) (pośmiertnie)[5]
  • Krzyż "Za odwagę" (1996) (pośmiertnie)[6]

Przypisy

  1. Александр Григорьевич Лелеченко. chnpp.gov.ua. [dostęp 2019-02-02].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  2. ЛЕЛЕЧЕНКО АЛЕКСАНДР ГРИГОРЬЕВИЧ (26.06.1938 – 07.05.1986). coolschool1.at.ua. [dostęp 2019-02-02].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  3. To,co wiem,posiąść może każdy.. photoblog.p. [dostęp 2017-06-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  4. Оголошується конкурс на проект скульптурної композиції, присвяченої Герою України Олександру Лелеченку. dazv.gov.ua. [dostęp 2017-06-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  5. 5,0 5,1 Dekret prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.
  6. Dekret Prezydencki nr 298/1996 z dnia 26 kwietnia 1996 r.