Aleksandr Leleczenko: Różnice pomiędzy wersjami
| Linia 29: | Linia 29: | ||
| data8 = Ostra choroba popromienna | | data8 = Ostra choroba popromienna | ||
| label9 = Miejsce spoczynku | | label9 = Miejsce spoczynku | ||
| − | | data9 = | + | | data9 =Stiepnoje |
| label10 = Tytuł zawodowy | | label10 = Tytuł zawodowy | ||
| data10 = Inżynier | | data10 = Inżynier | ||
| Linia 46: | Linia 46: | ||
| data19 = [[Plik:Order for Bravery of Ukraine.png|50px]] <br> | | data19 = [[Plik:Order for Bravery of Ukraine.png|50px]] <br> | ||
}} | }} | ||
| + | [[Plik:Aleksandr Leleczenko – grób.png|mały|302x302px|Grób Aleksandra Leleczenki we wsi Stiepnoje w rejonie połtawskim.]] | ||
| + | [[Plik:Aleksandr Leleczenko – tablica upamiętniająca.jpg|mały|261x261px|Tablica upamiętniająca Aleksandra Leleczenke znajdująca się w szkole którą ukończył w jego rodzinnej wsi.]] | ||
'''Aleksandr Grigorowicz Leleczenko''' (ros. Алексадр Григорьевич Лелеченко; ur. 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka, zm. 7 maja 1986 w Kijowie) - zastępca naczelnika wydziału elektrycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. | '''Aleksandr Grigorowicz Leleczenko''' (ros. Алексадр Григорьевич Лелеченко; ur. 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka, zm. 7 maja 1986 w Kijowie) - zastępca naczelnika wydziału elektrycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka w rejonie łubieńskim w obwodzie połtawskim. Po ukończeniu szkoły średniej studiował w Charkowskiej Wyższej Wojskowej Lotniczej Szkoły Pilotów na kierunku nawigator lotniczy. W latach 1961-1966 studiował na Politechnice Kijowskiej na wydziale elektroenergetyka. Po ukończeniu studiów wyższych pracował w Słowiańskiej Elektrowni Cieplnej. Kolejno przeprowadził się do miasta Enerhodar gdzie podjął pracę w pobliskiej Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej na wydziale automatyki cieplnej i pomiarów. Pracę w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] rozpoczął 31 marca 1975 roku na stanowisku naczelnika zmiany wydziału elektrycznego podczas rozruchu i eksploatacji drugiego etapu elektrowni (bloki energetyczne nr III i IV)<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/about/labour-glory-ru/geroi-likvidatory|tytuł=Герои-ликвидаторы|autor=|data dostępu=2019-04-21|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. W 1980 roku awansował na zastępcę naczelnika wydziału elektrycznego drugiego etapu elektrowni. Brał czynny udział przy rozruchu i konserwacji wszystkich bloków w elektrowni. Określany był mianem wzorowego pracownika za co został odznaczony medalem „Weterana pracy”<ref>{{Cytuj stronę|url=http://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_lelechenko/0-415|tytuł=ЛЕЛЕЧЕНКО АЛЕКСАНДР ГРИГОРЬЕВИЧ (26.06.1938 – 07.05.1986)|autor=|data dostępu=2019-02-02|opublikowany=coolschool1.at.ua|język=}}</ref>. | + | Urodził się 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka w rejonie łubieńskim w obwodzie połtawskim. Po ukończeniu szkoły średniej studiował w Charkowskiej Wyższej Wojskowej Lotniczej Szkoły Pilotów na kierunku nawigator lotniczy. W latach 1961-1966 studiował na Politechnice Kijowskiej na wydziale elektroenergetyka. Po ukończeniu studiów wyższych pracował w Słowiańskiej Elektrowni Cieplnej. Kolejno przeprowadził się do miasta Enerhodar gdzie podjął pracę w pobliskiej Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej na wydziale automatyki cieplnej i pomiarów. Pracę w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] rozpoczął 31 marca 1975 roku na stanowisku naczelnika zmiany wydziału elektrycznego podczas rozruchu i eksploatacji drugiego etapu elektrowni (bloki energetyczne nr III i IV)<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/about/labour-glory-ru/geroi-likvidatory|tytuł=Герои-ликвидаторы|autor=|data dostępu=2019-04-21|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. W 1980 roku awansował na zastępcę naczelnika wydziału elektrycznego drugiego etapu elektrowni. Brał czynny udział przy rozruchu i konserwacji wszystkich bloków w elektrowni. Określany był mianem wzorowego pracownika za co został odznaczony medalem „Weterana pracy”<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_lelechenko/0-415|tytuł=ЛЕЛЕЧЕНКО АЛЕКСАНДР ГРИГОРЬЕВИЧ (26.06.1938 – 07.05.1986)|autor=|data dostępu=2019-02-02|opublikowany=coolschool1.at.ua|język=}}</ref>. |
== 26 kwietnia 1986 == | == 26 kwietnia 1986 == | ||
| Linia 56: | Linia 58: | ||
== Śmierć == | == Śmierć == | ||
Zmarł 7 maja 1986 w wyniku zespołu ostrej [[Choroba popromienna|choroby popromiennej]] IV stopnia w szpitalu w Kijowie. Został pochowany na cmentarzu we wsi Stiepnoje w rejonie połtawskim. | Zmarł 7 maja 1986 w wyniku zespołu ostrej [[Choroba popromienna|choroby popromiennej]] IV stopnia w szpitalu w Kijowie. Został pochowany na cmentarzu we wsi Stiepnoje w rejonie połtawskim. | ||
| + | |||
| + | == Prywatnie == | ||
| + | Pozostawił żonę Lubow Nikołajewnę oraz córkę<ref name=":1" />. | ||
== Upamiętnienie == | == Upamiętnienie == | ||
Wersja z 01:27, 22 kwi 2019
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
Aleksandr Grigorowicz Leleczenko (ros. Алексадр Григорьевич Лелеченко; ur. 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka, zm. 7 maja 1986 w Kijowie) - zastępca naczelnika wydziału elektrycznego Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.
Spis treści
Życiorys
Urodził się 26 lipca 1938 we wsi Nowooriechowka w rejonie łubieńskim w obwodzie połtawskim. Po ukończeniu szkoły średniej studiował w Charkowskiej Wyższej Wojskowej Lotniczej Szkoły Pilotów na kierunku nawigator lotniczy. W latach 1961-1966 studiował na Politechnice Kijowskiej na wydziale elektroenergetyka. Po ukończeniu studiów wyższych pracował w Słowiańskiej Elektrowni Cieplnej. Kolejno przeprowadził się do miasta Enerhodar gdzie podjął pracę w pobliskiej Zaporoskiej Elektrowni Jądrowej na wydziale automatyki cieplnej i pomiarów. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 31 marca 1975 roku na stanowisku naczelnika zmiany wydziału elektrycznego podczas rozruchu i eksploatacji drugiego etapu elektrowni (bloki energetyczne nr III i IV)[1]. W 1980 roku awansował na zastępcę naczelnika wydziału elektrycznego drugiego etapu elektrowni. Brał czynny udział przy rozruchu i konserwacji wszystkich bloków w elektrowni. Określany był mianem wzorowego pracownika za co został odznaczony medalem „Weterana pracy”[2].
26 kwietnia 1986
W czasie awarii znajdował się na terenie elektrowni. Wraz z innymi elektrykami dokonał niezbędnych napraw wielu instalacji elektrycznych oraz wypuścili wodór z generatorów do atmosfery. W przypadku niewykonania tych prac istniało ryzyko wystąpienia eksplozji, która mogła uszkodzić turbiny generatorów. Pragnąc uchronić młodych elektryków przed przebywaniem w strefie wysokiego promieniowania, trzykrotnie wchodził do hali elektrolizy (panowało tam promieniowanie rzędu od 5 do 15 tysięcy R/h) aby wyłączyć zawór dopływu wodoru w awaryjnych prądnicach. Brodząc po kolana w radioaktywnej wodzie, dokonał sprawdzenia stanu instalacji elektrycznej, starając się wyłączyć pompy zasilające układ chłodzenia w wodę. W godzinach rannych przetransportowany do szpitala w Prypeci, gdzie udzielono mu podstawowej pomocy medycznej. Po wstrzyknięciu mu surowicy natychmiast powrócił do elektrowni gdzie pracował przez kilka dni[3][4]. 30 kwietnia został przyjęty na oddział szpitala w Kijowie. Szacuje się ze otrzymał dawkę ok 25 Sv.
Śmierć
Zmarł 7 maja 1986 w wyniku zespołu ostrej choroby popromiennej IV stopnia w szpitalu w Kijowie. Został pochowany na cmentarzu we wsi Stiepnoje w rejonie połtawskim.
Prywatnie
Pozostawił żonę Lubow Nikołajewnę oraz córkę[2].
Upamiętnienie
- Jego imieniem nazwano szkołę w jego rodzinnej wsi w której się uczył. Znajduje się tam również poświęcona jego osobie ekspozycja muzealna przedstawiająca jego udział w likwidacji awarii.
- W czerwcu 2012 we wsi Nikołajewka w obwodzie donieckim została otwarta biblioteka publiczna jego imienia.
Odznaczenia
- Medal „Weterana pracy”
- Order Lenina (1986) (pośmiertnie)
- Tytuł Bohatera Ukrainy (2006) (pośmiertnie)[5]
- Order Złota Gwiazda (2006) (pośmiertnie)[5]
- Krzyż „Za odwagę” (1996) (pośmiertnie)[6]
Przypisy
- ↑ Герои-ликвидаторы. chnpp.gov.ua. [dostęp 2019-04-21].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 2,0 2,1 ЛЕЛЕЧЕНКО АЛЕКСАНДР ГРИГОРЬЕВИЧ (26.06.1938 – 07.05.1986). coolschool1.at.ua. [dostęp 2019-02-02].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ To,co wiem,posiąść może każdy.. photoblog.p. [dostęp 2017-06-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Оголошується конкурс на проект скульптурної композиції, присвяченої Герою України Олександру Лелеченку. dazv.gov.ua. [dostęp 2017-06-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 5,0 5,1 Dekret prezydencki nr 328/2006 z dnia 21 kwietnia 2006 r.
- ↑ Dekret Prezydencki nr 298/1996 z dnia 26 kwietnia 1996 r.
| |||||||||||
