Walerij Chodemczuk: Różnice pomiędzy wersjami
Z Czarnobyl Wiki
m |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
{{Biogram Infobox | {{Biogram Infobox | ||
| − | |grafika = Plik: | + | |grafika = Plik:Walerij Chodemczuk.jpg |
|opis grafiki = | |opis grafiki = | ||
|imię i nazwisko org = Walerij Ilicz Chodemczuk | |imię i nazwisko org = Walerij Ilicz Chodemczuk | ||
| Linia 6: | Linia 6: | ||
|imię i nazwisko = Walerij Ilicz Chodemczuk | |imię i nazwisko = Walerij Ilicz Chodemczuk | ||
|data urodzenia = 24 marca 1951 | |data urodzenia = 24 marca 1951 | ||
| − | |miejsce urodzenia =Krapiwnia | + | |miejsce urodzenia = Krapiwnia |
|data śmierci = 26 kwietnia 1986 († 35 l.) | |data śmierci = 26 kwietnia 1986 († 35 l.) | ||
|miejsce śmierci = Prypeć (Czarnobylska Elektrownia Jądrowa) | |miejsce śmierci = Prypeć (Czarnobylska Elektrownia Jądrowa) | ||
| − | |przyczyna śmierci =Obrażenia wewnętrzne | + | |przyczyna śmierci = Obrażenia wewnętrzne |
|miejsce spoczynku = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. [[Cmentarz Mitiński]] (grób symboliczny) | |miejsce spoczynku = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. [[Cmentarz Mitiński]] (grób symboliczny) | ||
| − | |narodowość =ukraińska | + | |narodowość = ukraińska |
|tytuł zawodowy = | |tytuł zawodowy = | ||
|tytuł naukowy = | |tytuł naukowy = | ||
| Linia 18: | Linia 18: | ||
|pracodawca = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa | |pracodawca = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa | ||
|pracodawca okres = 04.09.1973 – 26.04.1986 | |pracodawca okres = 04.09.1973 – 26.04.1986 | ||
| − | |wydział = | + | |wydział = II. wydział reaktora (RC-2) |
|w momencie wypadku = | |w momencie wypadku = | ||
|odznaczenia = | |odznaczenia = | ||
}} | }} | ||
| − | '''Walerij Ilicz Chodemczuk''' (ros. Валерий Ильич Ходемчук; ur. 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia, zm. 26 kwietnia 1986 w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<ref>Walerij Chodemczuk poniósł śmierć na terenie elektrowni która administracyjnie podlegała miastu Prypeć.</ref>) – starszy operator głównych pomp cyrkulacyjnych na wydziale reaktora (RC) | + | [[Plik:Matka Walerija Chodemczuka.jpg|mały|240px|Anna Isakowna Chodemczuk, matka Walerija]] |
| + | '''Walerij Ilicz Chodemczuk''' (ros. Валерий Ильич Ходемчук; ur. 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia, zm. 26 kwietnia 1986 w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<ref>Walerij Chodemczuk poniósł śmierć na terenie elektrowni która administracyjnie podlegała miastu Prypeć.</ref>) – starszy operator głównych pomp cyrkulacyjnych na II. wydziale reaktora (RC-2) [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. Pierwsza [[Ofiary śmiertelne katastrofy w Czarnobylu|ofiara]] śmiertelna [[Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej|wypadku, 26 kwietnia 1986 roku]]. | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodzony 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ | + | Urodzony 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR<ref name=":2">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/about/labour-glory-ru/geroi-likvidatory|tytuł=Geroi – likwidatory|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=ru}}</ref>. Gdy miał półtora roku zmarł jego ojciec, od tego momentu wychowywała go matka wraz z pozostałą trójką rodzeństwa. Ukończył Malińskie Technikum Leśne. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej powrócił do rodzinnej wsi. Tydzień po przyjeździe został skierowany przez Komsomoł do pracy przy budowie Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej gdzie od 4 września 1973 został zatrudniony. W początkowym okresie na stanowiskach operatora kotła, starszego operatora kotła na wydziale cielnym i komunikacji podziemnej, operator VI. grupy, starszy operator VII. 2 marca 1978 objął stanowisko starszego operatora na I. wydziale reaktora (RC-1). Od kwietnia 1982 został przniesiony na stanowisko starszego operatora VII. grupy [[Skrótowce|GCN]] (głównych pomp cyrkulacyjnych) II. wydziału reaktora (RC-2)<ref name=":2" />. Jego portret znajdował się w miejskiej tablicy honorowej przedstawiającej lokalnych przodowników pracy<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_khodemchuk_v/0-416|tytuł=Kniga pamiati "Żywy, poka pomnim": Poswiaszczajetsia tiem, kto pogib w Czernobylskom piekle... Chodemczuk Walerij Ilicz|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=coolschool1.at.ua|język=uk|archiwum=https://web.archive.org/web/20210125213712/https://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_khodemchuk_v/0-416|zarchiwizowano=2021-01-25}}</ref>. |
=== Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej === | === Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej === | ||
| − | W momencie wybuchu przebywał najprawdopodobniej na stanowisku roboczym w pobliżu głównych pomp cyrkulacyjnych na poziomie +10, najbliżej epicentrum eksplozji. Krótko po wybuchu bezskutecznie poszukiwany m.in. przez naczelnika wydziału reaktora [[Walerij Pierewaczenko|Walerija Pierewaczenkę]] oraz [[Aleksandr Juwczenko|Aleksandra Juwczenko]] który tak wspomina okres poszukiwań: <blockquote>''(...) Pierewaczenko powiedział że teraz będziemy szukali Chodemczuka – nie miał szans wydostać się stamtąd o własnych siłach. Udaliśmy się na poszukiwania, nie tracąc ani chwili z nadzieją że go znajdziemy. Nikomu nawet przez myśl nie przeszło że jego poszukiwania są bezcelowe. W poszukiwaniach brali udział: W. I. Pierewaczenko, W. W. Gołowatiuk, W. S. Kirijenko, W. W. Diczenko, Ju.P. Judin, [[Władimir Szkurko|W. Szkurko]]. Akcja poszukiwawcza trwała przez dobre kilka godzin, często prowadzona | + | W momencie wybuchu przebywał najprawdopodobniej na stanowisku roboczym w pobliżu głównych pomp cyrkulacyjnych na poziomie +10, najbliżej epicentrum eksplozji. Krótko po wybuchu bezskutecznie poszukiwany m.in. przez naczelnika II. wydziału reaktora [[Walerij Pierewaczenko|Walerija Pierewaczenkę]] oraz [[Aleksandr Juwczenko|Aleksandra Juwczenko]] który tak wspomina okres poszukiwań: <blockquote>''(...) Pierewaczenko powiedział że teraz będziemy szukali Chodemczuka – nie miał szans wydostać się stamtąd o własnych siłach. Udaliśmy się na poszukiwania, nie tracąc ani chwili z nadzieją że go znajdziemy. Nikomu nawet przez myśl nie przeszło że jego poszukiwania są bezcelowe. W poszukiwaniach brali udział: W. I. Pierewaczenko, W. W. Gołowatiuk, W. S. Kirijenko, W. W. Diczenko, Ju.P. Judin, [[Władimir Szkurko|W. Szkurko]]. Akcja poszukiwawcza trwała przez dobre kilka godzin, często prowadzona w przenikliwej ciemności gdyż oświetlenie wielu pomieszczeń i korytarzy nie działało. Mimo przedzierania się z trudem przez zawalone gruzem przejścia, w ryku osuwisk gruzowisk, dusząc się od dymu i pyłu radioaktywnego w nieznanych personelowi strefach o wysokim promieniowaniu, dopóki sami nie zaczęliśmy tracić przytomności. Zaniechaliśmy poszukiwań dopiero zmuszeni poleceniem natychmiastowego opuszczenia elektrowni po 7 rano 26 kwietnia wraz z przybyciem nowej zmiany roboczej''<ref name=":0" />''.''</blockquote><blockquote>''(...) Ale co tam zastałem, zobaczyłem tylko ruiny, jeśli tam był (Walery Chodemczuk) to go pogrzebało pod filarami. (...) Zamiast sufitu było tylko niebo, niebo pełne gwiazd''<ref>Film: Zero Hour: Disaster at Chernobyl, reż. Renny Bartlett, 2004.</ref></blockquote> |
=== Śmierć === | === Śmierć === | ||
| − | Zginął w wieku 35 lat | + | Zginął w wieku 35 lat. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i najprawdopodobniej zostało spopielone lub pogrzebane pod zgliszczami bębnów separatora pary. Od 1997 jego symboliczny grób znajduje się na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie<ref name=":0" />. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III<ref>{{Cytuj stronę|url=http://marciak.pl/czarnobylska-elektrownia-jadrowa/|tytuł=Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|autor=Sebastian Marciak|data dostępu=2017-06-13|opublikowany=marciak.pl|język=}}</ref>. |
== Prywatnie == | == Prywatnie == | ||
| − | Pozostawił matkę Annę | + | Pozostawił matkę Annę Isakowna (ur. 1916)<ref name=":3">[https://pripyat-city.ru/wp-content/uploads/2010/11/spiski.pdf Spis] ofiar śmiertelnych awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej sporządzonych przez KGB.</ref><ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://m.slavutich.cn.ua/news/foto_i_video/12268-monolog-materi-anna-hodemchuk.html|tytuł=Monołog matieri (Anna Chodiemczuk)|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=slavutich.cn.ua|język=uk}}</ref> oraz żonę Natalię Romanowną i dwoje dzieci, syna Olega (ur. 1974)<ref name=":3" /> i córkę Łarisę (ur. 1973)<ref name=":3" /><ref name=":0" />. W Prypeci mieszkał przy ul. Łesi Ukrainki 8/39<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.youtube.com/watch?v=PhW6TxS0LBY&t=517s|tytuł=Jego ciało do dziś leży pod gruzami elektrowni w Czarnobylu|autor=Żądny Przygód|data dostępu=2021-05-16|opublikowany=youtube.com|język=}}</ref>. Po ewakuacji jego rodzina otrzymała zakwaterowanie w Kijowie przy ul. Balzaka (Trojeszczyzna)<ref name=":3" />. |
== Odznaczenia == | == Odznaczenia == | ||
| − | Przed wypadkiem został odznaczony orderem „Znak Honoru” oraz orderem Sławy Pracy II stopnia<ref name=":1" /> oraz pośmiertne: | + | Przed wypadkiem został odznaczony orderem „Znak Honoru” oraz orderem Sławy Pracy II stopnia (1984)<ref name=":1" /> oraz pośmiertne: |
* Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon3.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008|tytuł=Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=zakon3.rada.gov.ua|język=}}</ref> | * Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon3.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008|tytuł=Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=zakon3.rada.gov.ua|język=}}</ref> | ||
* Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986) | * Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986) | ||
Wersja z 19:04, 8 sty 2022
| ||
| [[Plik:Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|alt=Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".]]Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | ||
| Stanowisko | ||
| Starszy operator GCN | ||
| Informacje biograficzne | ||
| Imię i nazwisko | Walerij Ilicz Chodemczuk | |
| Data i miejsce urodzenia | 24 marca 1951 Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Data i miejsce śmierci | 26 kwietnia 1986 († 35 l.) Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Przyczyna śmierci | Obrażenia wewnętrzne | |
| Miejsce spoczynku | Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. Cmentarz Mitiński (grób symboliczny) | |
| Narodowość | ukraińska | |
| Kariera zawodowa | ||
| Pracodawca | Czarnobylska Elektrownia Jądrowa | |
| Okres | 04.09.1973 – 26.04.1986 | |
| Wydział | II. wydział reaktora (RC-2) | |
Walerij Ilicz Chodemczuk (ros. Валерий Ильич Ходемчук; ur. 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia, zm. 26 kwietnia 1986 w Prypeci[1]) – starszy operator głównych pomp cyrkulacyjnych na II. wydziale reaktora (RC-2) Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej. Pierwsza ofiara śmiertelna wypadku, 26 kwietnia 1986 roku.
Spis treści
Życiorys
Urodzony 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR[2]. Gdy miał półtora roku zmarł jego ojciec, od tego momentu wychowywała go matka wraz z pozostałą trójką rodzeństwa. Ukończył Malińskie Technikum Leśne. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej powrócił do rodzinnej wsi. Tydzień po przyjeździe został skierowany przez Komsomoł do pracy przy budowie Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej gdzie od 4 września 1973 został zatrudniony. W początkowym okresie na stanowiskach operatora kotła, starszego operatora kotła na wydziale cielnym i komunikacji podziemnej, operator VI. grupy, starszy operator VII. 2 marca 1978 objął stanowisko starszego operatora na I. wydziale reaktora (RC-1). Od kwietnia 1982 został przniesiony na stanowisko starszego operatora VII. grupy GCN (głównych pomp cyrkulacyjnych) II. wydziału reaktora (RC-2)[2]. Jego portret znajdował się w miejskiej tablicy honorowej przedstawiającej lokalnych przodowników pracy[3].
Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej
W momencie wybuchu przebywał najprawdopodobniej na stanowisku roboczym w pobliżu głównych pomp cyrkulacyjnych na poziomie +10, najbliżej epicentrum eksplozji. Krótko po wybuchu bezskutecznie poszukiwany m.in. przez naczelnika II. wydziału reaktora Walerija Pierewaczenkę oraz Aleksandra Juwczenko który tak wspomina okres poszukiwań:(...) Pierewaczenko powiedział że teraz będziemy szukali Chodemczuka – nie miał szans wydostać się stamtąd o własnych siłach. Udaliśmy się na poszukiwania, nie tracąc ani chwili z nadzieją że go znajdziemy. Nikomu nawet przez myśl nie przeszło że jego poszukiwania są bezcelowe. W poszukiwaniach brali udział: W. I. Pierewaczenko, W. W. Gołowatiuk, W. S. Kirijenko, W. W. Diczenko, Ju.P. Judin, W. Szkurko. Akcja poszukiwawcza trwała przez dobre kilka godzin, często prowadzona w przenikliwej ciemności gdyż oświetlenie wielu pomieszczeń i korytarzy nie działało. Mimo przedzierania się z trudem przez zawalone gruzem przejścia, w ryku osuwisk gruzowisk, dusząc się od dymu i pyłu radioaktywnego w nieznanych personelowi strefach o wysokim promieniowaniu, dopóki sami nie zaczęliśmy tracić przytomności. Zaniechaliśmy poszukiwań dopiero zmuszeni poleceniem natychmiastowego opuszczenia elektrowni po 7 rano 26 kwietnia wraz z przybyciem nowej zmiany roboczej[3].
(...) Ale co tam zastałem, zobaczyłem tylko ruiny, jeśli tam był (Walery Chodemczuk) to go pogrzebało pod filarami. (...) Zamiast sufitu było tylko niebo, niebo pełne gwiazd[4]
Śmierć
Zginął w wieku 35 lat. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i najprawdopodobniej zostało spopielone lub pogrzebane pod zgliszczami bębnów separatora pary. Od 1997 jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Mitińskim w Moskwie[3]. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III[5].
Prywatnie
Pozostawił matkę Annę Isakowna (ur. 1916)[6][7] oraz żonę Natalię Romanowną i dwoje dzieci, syna Olega (ur. 1974)[6] i córkę Łarisę (ur. 1973)[6][3]. W Prypeci mieszkał przy ul. Łesi Ukrainki 8/39[8]. Po ewakuacji jego rodzina otrzymała zakwaterowanie w Kijowie przy ul. Balzaka (Trojeszczyzna)[6].
Odznaczenia
Przed wypadkiem został odznaczony orderem „Znak Honoru” oraz orderem Sławy Pracy II stopnia (1984)[7] oraz pośmiertne:
- Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)[9]
- Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986)
Przypisy
- ↑ Walerij Chodemczuk poniósł śmierć na terenie elektrowni która administracyjnie podlegała miastu Prypeć.
- ↑ 2,0 2,1 Geroi – likwidatory Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. chnpp.gov.ua. [dostęp 2021-02-06].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Kniga pamiati "Żywy, poka pomnim": Poswiaszczajetsia tiem, kto pogib w Czernobylskom piekle... Chodemczuk Walerij Ilicz Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. coolschool1.at.ua. [dostęp 2021-02-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-25)].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Film: Zero Hour: Disaster at Chernobyl, reż. Renny Bartlett, 2004.
- ↑ Sebastian Marciak: Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. marciak.pl. [dostęp 2017-06-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 Spis ofiar śmiertelnych awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej sporządzonych przez KGB.
- ↑ 7,0 7,1 Monołog matieri (Anna Chodiemczuk) Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. slavutich.cn.ua. [dostęp 2021-02-06].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Żądny Przygód: Jego ciało do dziś leży pod gruzami elektrowni w Czarnobylu. youtube.com. [dostęp 2021-05-16].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.. zakon3.rada.gov.ua. [dostęp 2018-10-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
| |||||||||||
