Walerij Chodemczuk: Różnice pomiędzy wersjami
Z Czarnobyl Wiki
m (Bagration przeniósł stronę Walery Chodemczuk do Walerij Chodemczuk: Poprawiono właściwą transkrypcję imienia) |
(Poszerzenie treści z artykułu w oparciu o źródła.) |
||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | + | {{Biogram Infobox | |
| − | ''' | + | |grafika = Plik:6545645.jpg |
| + | |opis grafiki = | ||
| + | |imię i nazwisko org = Walerij Ilicz Chodemczuk | ||
| + | |stanowisko = Starszy operator GCN | ||
| + | |imię i nazwisko = Walerij Ilicz Chodemczuk | ||
| + | |data urodzenia = 24 marca 1951 | ||
| + | |miejsce urodzenia =Krapiwnia | ||
| + | |data śmierci = 26 kwietnia 1986 († 35 l.) | ||
| + | |miejsce śmierci = Prypeć (Czarnobylska Elektrownia Jądrowa) | ||
| + | |przyczyna śmierci = | ||
| + | |miejsce spoczynku = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. [[Cmentarz Mitiński]] (grób symboliczny) | ||
| + | |narodowość =ukraińska | ||
| + | |tytuł zawodowy = | ||
| + | |tytuł naukowy = | ||
| + | |edukacja = | ||
| + | |edukacja okres = | ||
| + | |pracodawca = Czarnobylska Elektrownia Jądrowa | ||
| + | |pracodawca okres = 04.09.1973 – 26.04.1986 | ||
| + | |wydział = | ||
| + | |w momencie wypadku = | ||
| + | |odznaczenia =[[File:Order of Lenin ribbon bar.png]] [[File:Order for Bravery of Ukraine.png]] | ||
| + | }}'''Walerij Ilicz Chodemczuk''' (ros. Валерий Ильич Ходемчук; ur. 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia, zm. 26 kwietnia 1986 w Prypeci) – starszy operator głównych pomp cyrkulacyjnych na wydziale reaktora (RC) bloku energetycznym nr IV. Pierwsza [[Ofiary śmiertelne katastrofy w Czarnobylu|ofiara]] śmiertelna [[Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej|wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, 26 kwietnia 1986 roku]]. | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodzony 24 marca 1951 | + | Urodzony 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ua/about/labour-glory/heroi-likvidatory|tytuł=Heroi – likvidatory|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=uk}}</ref>. Gdy miał półtora roku zmarł jego ojciec, od tego momentu wychowywała go matka wraz z pozostałą trójką rodzeństwa. Ukończył Malińskie Technikum Leśne. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej powrócił do rodzinnej wsi. Tydzień po przyjeździe został skierowany przez Komsomoł do pracy przy budowie [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]], początkowo jako kierowca. W 1978 objął stanowisko starszego operatora na wydziale reaktora bloku energetycznego nr I. Od kwietnia 1982 został przniesiony na stanowisko starszego operatora [[Skrótowce|GCN]] (głównych pomp cyrkulacyjnych). Portret Chodemczuka znajdował się w miejskiej tablicy honorowej przedstawiającej lokalnych przodowników pracy<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://coolschool1.at.ua/index/kniga_pamjati_quot_zhivy_poka_pomnim_quot_posvjashhaetsja_tem_kto_pogib_v_chernobylskom_pekle_khodemchuk_v/0-416|tytuł=Kniga pamiati "Żywy, poka pomnim": Poswiaszczajetsia tiem, kto pogib w Czernobylskom piekle... Chodemczuk Walerij Ilicz|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=coolschool1.at.ua|język=uk}}</ref>. |
| − | == | + | === Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej === |
| − | W momencie | + | W momencie wybuchu przebywał najprawdopodobniej na stanowisku roboczym w pobliżu głównych pomp cyrkulacyjnych na poziomie +10, najbliżej epicentrum eksplozji. Krótko po wybuchu bezskutecznie poszukiwany m.in. przez naczelnika wydziału reaktora [[Walerij Pierewaczenko|Walerija Pierewaczenkę]] oraz [[Aleksandr Juwczenko|Aleksandra Juwczenko]] który tak wspomina okres poszukiwań: <blockquote>''(...) Pierewaczenko powiedział że teraz będziemy szukali Chodemczuka – nie miał szans wydostać się stamtąd o własnych siłach. Udaliśmy się na poszukiwania, nie tracąc ani chwili z nadzieją że go znajdziemy. Nikomu nawet przez myśl nie przeszło że jego poszukiwania są bez celowe. W poszukiwaniach brali udział: W. I. Pierewaczenko, W. W. Gołowatiuk, W. S. Kirijenko, W. W. Diczenko, Ju.P. Judin, W. Szkurko. Akcja poszukiwawcza trwała przez dobre kilka godzin, często prowadzona w przenikliwej ciemności gdyż oświetlenie wielu pomieszczeń i korytarzy nie działało. Mimo przedzierania się z trudem przez zawalone gruzem przejścia, w ryku osuwisk gruzowisk, dusząc się od dymu i pyłu radioaktywnego w nieznanych personelowi strefach o wysokim promieniowaniu, dopóki sami nie zaczęliśmy tracić przytomności. Zaniechaliśmy poszukiwań dopiero zmuszeni poleceniem natychmiastowego opuszczenia elektrowni po 7 rano 26 kwietnia wraz z przybyciem nowej zmiany roboczej''<ref name=":0" />''.''</blockquote><blockquote>''(...) Ale co tam zastałem, zobaczyłem tylko ruiny, jeśli tam był (Walery Chodemczuk) to go pogrzebało pod filarami. (...) Zamiast sufitu było tylko niebo, niebo pełne gwiazd''<ref>Film: Zero Hour: Disaster at Chernobyl, reż. Renny Bartlett, 2004.</ref></blockquote> |
| − | == Śmierć == | + | === Śmierć === |
| − | Zginął w wieku 35 lat w wyniku | + | Zginął w wieku 35 lat w wyniku wybuchu pary w reaktorze bloku energetycznego nr IV. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i najprawdopodobniej zostało spopielone. Najprawdopodobniej zostało pogrzebane pod zgliszczami bębnów separatora pary. od 1997 jego symboliczny grób znajduje się na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie<ref name=":0" />. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III<ref>{{Cytuj stronę|url=http://marciak.pl/czarnobylska-elektrownia-jadrowa/|tytuł=Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|autor=Sebastian Marciak|data dostępu=2017-06-13|opublikowany=marciak.pl|język=}}</ref>. |
| − | + | == Prywatnie == | |
| + | Pozostawił matkę Annę Isaakowną<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://m.slavutich.cn.ua/news/foto_i_video/12268-monolog-materi-anna-hodemchuk.html|tytuł=Monołog matieri (Anna Chodiemczuk)|autor=|data dostępu=2021-02-06|opublikowany=slavutich.cn.ua|język=uk}}</ref> oraz żonę Natalię Romanowną i dwoje dzieci, syna Olega (ur. ok. 1978) i córkę Larisę (ur. ok. 1974)<ref name=":0" />. | ||
| − | + | == Odznaczenia == | |
| + | Przed wypadkiem został odznaczony orderem „Znak Honoru” oraz order Sławy Pracy II stopnia<ref name=":1" />. | ||
| − | + | Pośmiertne: | |
| − | * Order „Za Odwagę” III klasy ( | + | * Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)<ref>{{Cytuj stronę|url=http://zakon3.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008|tytuł=Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.|autor=|data dostępu=2018-10-09|opublikowany=zakon3.rada.gov.ua|język=}}</ref> |
| − | * Order „Znak Honoru” ( | + | * Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986) |
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 23:34, 6 lut 2021
| ||
| [[Plik:Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|alt=Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".|Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".]]Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | ||
| Stanowisko | ||
| Starszy operator GCN | ||
| Informacje biograficzne | ||
| Imię i nazwisko | Walerij Ilicz Chodemczuk | |
| Data i miejsce urodzenia | 24 marca 1951 Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Data i miejsce śmierci | 26 kwietnia 1986 († 35 l.) Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". | |
| Miejsce spoczynku | Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. Cmentarz Mitiński (grób symboliczny) | |
| Narodowość | ukraińska | |
| Kariera zawodowa | ||
| Pracodawca | Czarnobylska Elektrownia Jądrowa | |
| Okres | 04.09.1973 – 26.04.1986 | |
| Odznaczenia | ||
 
| ||
Spis treści
Życiorys
Urodzony 24 marca 1951 we wsi Krapiwnia w rejonie iwankowskim w Ukraińskiej SRR[1]. Gdy miał półtora roku zmarł jego ojciec, od tego momentu wychowywała go matka wraz z pozostałą trójką rodzeństwa. Ukończył Malińskie Technikum Leśne. Po odbyciu zasadniczej służby wojskowej powrócił do rodzinnej wsi. Tydzień po przyjeździe został skierowany przez Komsomoł do pracy przy budowie Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej, początkowo jako kierowca. W 1978 objął stanowisko starszego operatora na wydziale reaktora bloku energetycznego nr I. Od kwietnia 1982 został przniesiony na stanowisko starszego operatora GCN (głównych pomp cyrkulacyjnych). Portret Chodemczuka znajdował się w miejskiej tablicy honorowej przedstawiającej lokalnych przodowników pracy[2].
Wypadek w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej
W momencie wybuchu przebywał najprawdopodobniej na stanowisku roboczym w pobliżu głównych pomp cyrkulacyjnych na poziomie +10, najbliżej epicentrum eksplozji. Krótko po wybuchu bezskutecznie poszukiwany m.in. przez naczelnika wydziału reaktora Walerija Pierewaczenkę oraz Aleksandra Juwczenko który tak wspomina okres poszukiwań:(...) Pierewaczenko powiedział że teraz będziemy szukali Chodemczuka – nie miał szans wydostać się stamtąd o własnych siłach. Udaliśmy się na poszukiwania, nie tracąc ani chwili z nadzieją że go znajdziemy. Nikomu nawet przez myśl nie przeszło że jego poszukiwania są bez celowe. W poszukiwaniach brali udział: W. I. Pierewaczenko, W. W. Gołowatiuk, W. S. Kirijenko, W. W. Diczenko, Ju.P. Judin, W. Szkurko. Akcja poszukiwawcza trwała przez dobre kilka godzin, często prowadzona w przenikliwej ciemności gdyż oświetlenie wielu pomieszczeń i korytarzy nie działało. Mimo przedzierania się z trudem przez zawalone gruzem przejścia, w ryku osuwisk gruzowisk, dusząc się od dymu i pyłu radioaktywnego w nieznanych personelowi strefach o wysokim promieniowaniu, dopóki sami nie zaczęliśmy tracić przytomności. Zaniechaliśmy poszukiwań dopiero zmuszeni poleceniem natychmiastowego opuszczenia elektrowni po 7 rano 26 kwietnia wraz z przybyciem nowej zmiany roboczej[2].
(...) Ale co tam zastałem, zobaczyłem tylko ruiny, jeśli tam był (Walery Chodemczuk) to go pogrzebało pod filarami. (...) Zamiast sufitu było tylko niebo, niebo pełne gwiazd[3]
Śmierć
Zginął w wieku 35 lat w wyniku wybuchu pary w reaktorze bloku energetycznego nr IV. Jego ciało do tej pory nie zostało odnalezione i najprawdopodobniej zostało spopielone. Najprawdopodobniej zostało pogrzebane pod zgliszczami bębnów separatora pary. od 1997 jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Mitińskim w Moskwie[2]. Poświęcono mu tablicę pamiątkową znajdującą się w budynku reaktora bloku energetycznego nr III[4].
Prywatnie
Pozostawił matkę Annę Isaakowną[5] oraz żonę Natalię Romanowną i dwoje dzieci, syna Olega (ur. ok. 1978) i córkę Larisę (ur. ok. 1974)[2].
Odznaczenia
Przed wypadkiem został odznaczony orderem „Znak Honoru” oraz order Sławy Pracy II stopnia[5].
Pośmiertne:
- Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)[6]
- Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986)
Przypisy
- ↑ Heroi – likvidatory Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. chnpp.gov.ua. [dostęp 2021-02-06].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Kniga pamiati "Żywy, poka pomnim": Poswiaszczajetsia tiem, kto pogib w Czernobylskom piekle... Chodemczuk Walerij Ilicz Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. coolschool1.at.ua. [dostęp 2021-02-06].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Film: Zero Hour: Disaster at Chernobyl, reż. Renny Bartlett, 2004.
- ↑ Sebastian Marciak: Czarnobylska Elektrownia Jądrowa. marciak.pl. [dostęp 2017-06-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 5,0 5,1 Monołog matieri (Anna Chodiemczuk) Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. slavutich.cn.ua. [dostęp 2021-02-06].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008. r.. zakon3.rada.gov.ua. [dostęp 2018-10-09].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
| |||||||||||
