Wiktor Diegtiarienko: Różnice pomiędzy wersjami
m (Znaczące poszerzenie zawartości hasła) |
|||
| Linia 1: | Linia 1: | ||
| − | [[Plik: | + | {{Infobox |
| − | '''Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko''' (ros. Виктор Михайлович Дегтяренко; ur. 10 sierpnia 1954 w Riazaniu, zm. 19 maja 1986 w Moskwie) - | + | |name = Wiktor Diegtiarienko |
| + | |bodystyle = | ||
| + | |||
| + | |titlestyle = | ||
| + | |abovestyle = background:#cfe3ff | ||
| + | |subheaderstyle = | ||
| + | |above = Wiktor Diegtiarienko | ||
| + | |subheader = Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko | ||
| + | |imagestyle = | ||
| + | |captionstyle = | ||
| + | | image = [[Plik:Wiktor Diegtiarienko.jpg]] | ||
| + | |caption = | ||
| + | |||
| + | |headerstyle = background:#cfe3ff; | ||
| + | |labelstyle = background:#eeeeee; | ||
| + | |datastyle = | ||
| + | |||
| + | |header1 = Stanowisko | ||
| + | | data3 = Operator GCN | ||
| + | |header4 = Informacje biograficzne | ||
| + | | label5 = Imię i nazwisko | ||
| + | | data5 = Wiktor Diegtiarienko | ||
| + | | label6 = Data i miejsce urodzenia | ||
| + | | data6 = 10 sierpnia 1954<br /> Riazań | ||
| + | | label7 = Data i miejsce śmierci | ||
| + | | data7 = 19 maja 1986 († 31 l.) <br /> Moskwa | ||
| + | | label8 = Przyczyna śmierci | ||
| + | | data8 = Zespół Ostrej Choroby Popromiennej IV. stopnia | ||
| + | | label9 = Miejsce spoczynku | ||
| + | | data9 = | ||
| + | | label10 = Tytuł zawodowy | ||
| + | | data10 = Inżynier | ||
| + | | label11 = Edukacja | ||
| + | | data11 = | ||
| + | |header13 = Kariera zawodowa | ||
| + | | label14 = Pracodawca | ||
| + | | data14 = [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa]] | ||
| + | | label15 = Okres | ||
| + | | data15 = 13.08.1982 – 19.05.1986 | ||
| + | | label16 = Wydział | ||
| + | | data16 = II. wydział reaktorów (RC-2) | ||
| + | | label17 = W momencie awarii | ||
| + | | data17 = Południowa hala GCN | ||
| + | }}'''Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko''' (ros. Виктор Михайлович Дегтяренко; ur. 10 sierpnia 1954 w Riazaniu, zm. 19 maja 1986 w Moskwie) – inżynier-mechanik<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/kniga-pamyati/147-05-kniga-pamyati-d|tytuł=Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko|autor=|data dostępu=2021-01-17|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=ru}}</ref>, operator głównych pomp cyrkulacyjnych ([[Skrótowce|GCN]]) II. wydziału reaktorów ([[Skrótowce|RC-2]]) [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]. | ||
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się 10 sierpnia 1954 | + | Urodził się 10 sierpnia 1954 w Riazaniu. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął w 13 sierpnia 1982<ref name=":0" /> na stanowisku elektromontera na wydziale ochrony pracy. W październiku 1984 objął stanowisko operatora głównych pomp cyrkulacyjnych na II. wydziale reaktorów<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/about/labour-glory-ru/geroi-likvidatory|tytuł=Gieroi-likwidatory|autor=|data dostępu=2022-01-16|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=ru}}</ref>. |
| − | |||
| − | == | ||
| − | |||
| − | + | === 26 kwietnia 1986 === | |
| + | W momencie wypadku znajdował się na terenie południowej hali pomp cyrkulacyjnych ([[Skrótowce|GCN]]). W konsekwencji wybuchu doznał szeregu oparzeń termicznych i popromiennych. Krótko po eksplozji odnaleziony przez [[Aleksandr Juwczenko|Aleksandra Juwczenkę]] który tak relacjonuje to zdarzenie: <blockquote>''(...) To był mój operator, Wiktor Diegtiarenko, poznałem go tylko po głosie, bo miał spaloną twarz. Cały był we krwi. (...) Wiktor był nadal w szoku ale powiedział mi że w chwili eksplozji był blisko pomp razem z [[Gienadij Rusanowski|Rusanowskim]] drugim operatorem pomp i że on tam pozostał i trzeba mu pomóc''<ref>Relacja [[Aleksandr Juwczenko|Aleksandra Juwczenki]] dla filmu [[Godzina Zero: Katastrofa w Czarnobylu|''Zero Hour: Disaster at Chernobyl'']] (reż. Renny Bartlett, 2004) | ||
| + | </ref>.</blockquote> | ||
| − | + | === Śmierć === | |
| − | </ref> | + | Od 26 kwietnia hospitalizowany na oddziale klinicznym Instytutu Biofizyki w Moskwie. Przyjął dawkę szacowaną na 600 rem<ref>{{Cytuj stronę|url=http://memory.chornobylmuseum.kiev.ua/|tytuł=Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko w rejestrze Muzeum Czarnobylskiego w Kijowie|autor=|data dostępu=2021-01-17|opublikowany=memory.chornobylmuseum.kiev.ua|język=uk}}</ref>. Zmarł 19 maja 1986 w wieku 31 lat w wyniku Zespołu Ostrej Choroby Popromiennej IV. stopnia. Został pochowany na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie. |
| − | == | + | == Prywatnie == |
| − | + | Pozostawił żonę Tatianę Dmitrijewnę oraz dwoje dzieci: Węrę (ur. 1982) oraz Ilję (ur. 1985)<ref>[https://pripyat-city.ru/wp-content/uploads/2010/11/spiski.pdf Spis] ofiar śmiertelnych awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej sporządzonych przez KGB.</ref>. | |
| − | == Odznaczenia == | + | == Odznaczenia<ref name=":1" /> == |
| − | + | * Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986) | |
| + | * Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)<ref>[https://zakon.rada.gov.ua/laws/show/1156/2008#Text Dekret] Prezydenta Ukrainy nr 1156/2008 z 12 grudnia 2008 r.</ref> | ||
== Przypisy == | == Przypisy == | ||
Wersja z 23:57, 17 sty 2022
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko (ros. Виктор Михайлович Дегтяренко; ur. 10 sierpnia 1954 w Riazaniu, zm. 19 maja 1986 w Moskwie) – inżynier-mechanik[1], operator głównych pomp cyrkulacyjnych (GCN) II. wydziału reaktorów (RC-2) Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.
Życiorys
Urodził się 10 sierpnia 1954 w Riazaniu. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął w 13 sierpnia 1982[1] na stanowisku elektromontera na wydziale ochrony pracy. W październiku 1984 objął stanowisko operatora głównych pomp cyrkulacyjnych na II. wydziale reaktorów[2].
26 kwietnia 1986
W momencie wypadku znajdował się na terenie południowej hali pomp cyrkulacyjnych (GCN). W konsekwencji wybuchu doznał szeregu oparzeń termicznych i popromiennych. Krótko po eksplozji odnaleziony przez Aleksandra Juwczenkę który tak relacjonuje to zdarzenie:(...) To był mój operator, Wiktor Diegtiarenko, poznałem go tylko po głosie, bo miał spaloną twarz. Cały był we krwi. (...) Wiktor był nadal w szoku ale powiedział mi że w chwili eksplozji był blisko pomp razem z Rusanowskim drugim operatorem pomp i że on tam pozostał i trzeba mu pomóc[3].
Śmierć
Od 26 kwietnia hospitalizowany na oddziale klinicznym Instytutu Biofizyki w Moskwie. Przyjął dawkę szacowaną na 600 rem[4]. Zmarł 19 maja 1986 w wieku 31 lat w wyniku Zespołu Ostrej Choroby Popromiennej IV. stopnia. Został pochowany na cmentarzu Mitińskim w Moskwie.
Prywatnie
Pozostawił żonę Tatianę Dmitrijewnę oraz dwoje dzieci: Węrę (ur. 1982) oraz Ilję (ur. 1985)[5].
Odznaczenia[2]
- Order „Znak Honoru” (ZSRR, 1986)
- Order „Za Odwagę” III klasy (Ukraina, 2008)[6]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. chnpp.gov.ua. [dostęp 2021-01-17].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 2,0 2,1 Gieroi-likwidatory Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. chnpp.gov.ua. [dostęp 2022-01-16].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Relacja Aleksandra Juwczenki dla filmu Zero Hour: Disaster at Chernobyl (reż. Renny Bartlett, 2004)
- ↑ Wiktor Michajłowicz Diegtiarienko w rejestrze Muzeum Czarnobylskiego w Kijowie Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".. memory.chornobylmuseum.kiev.ua. [dostęp 2021-01-17].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Spis ofiar śmiertelnych awarii w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej sporządzonych przez KGB.
- ↑ Dekret Prezydenta Ukrainy nr 1156/2008 z 12 grudnia 2008 r.
| |||||||||||