Walerij Pierewaczenko: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
(starodub to nazwa odmienna)
(Znaczniki: Z internetu mobilnego, Wersja mobilna)
(Śmierć)
(Nie pokazano 3 wersji utworzonych przez jednego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
 
[[Plik:Perevozchenko.jpg|mały]]
 
[[Plik:Perevozchenko.jpg|mały]]
'''Walerij Iwanowicz Pierewaczenko''' (ros. Валерий Иванович Перевозченко; ur. 6 maja 1947 w Starodubie, zm. 13 czerwca 1986 w Moskwie) naczelnik zmiany wydziału reaktora.
+
'''Walery Iwanowicz Pierewaczenko''' (ros. Валерий Иванович Перевозченко; ur. 6 maja 1947 w Starodub, zm. 13 czerwca 1986 w Moskwie) - naczelnik działu reaktorowego.
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
Urodził się 6 maja 1947 w Starodub w obwodzie briańskim w ZSRR. W 1970 ukończył Wyższą Szkołę Inżynierii Marynarki Wojennej im. Feliksa Dzierżyńskiego na kierunku urządzenia jądrowe. Następnie pełnił służbę oficera na okrętach podwodnych o napędzie jądrowym<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=https://starodub-vestnik.ru/politics/region/2021/04/25/chelovek-chesti-i-dolga/|tytuł=Czełowiek czesti i dołga|autor=|data dostępu=2021-09-22|opublikowany=starodub-vestnik.ru|język=}}</ref>. Pracę w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] rozpoczął w 30 kwietnia 1981 roku pracując kolejno na stanowiskach starszego inżyniera eksploatacji oraz naczelnika zmiany wydziału reaktora<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ru/about/labour-glory-ru/geroi-likvidatory|tytuł=Gieroi-likwidatory|autor=|data dostępu=2021-06-12|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>.  
+
Urodził się 6 maja 1947 w Starodub w obwodzie briańskim w ZSRR. W 1970 roku ukończył Wyższą Szkołę Inżynierii Marynarki Wojennej im. Feliksa Dzierżyńskiego. Pracę w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] rozpoczął w 30 kwietnia 1981 roku na stanowisku starszego inżyniera obsługi reaktora będąc przy tym  naczelnikiem zmiany<ref name=":0">{{Cytuj stronę|url=http://chnpp.gov.ua/uk/?option=com_content&view=article&id=82&lang=ru|tytuł=Герои-ликвидаторы|autor=|data dostępu=2016-12-20|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>.  
  
== Hospitalizacja ==
+
== 26 kwietnia 1986 roku ==
{{CytatD|(...) ostatni raz widziałem Walerija Pierewaczenkę w maju na oddziale Moskiewskiego Szpitala Klinicznego nr VI. Wraz z naczelnikiem zmiany wydziału reaktora, Władimirem Szkurkiem, postanowiliśmy udać się do niego i życzyć mu wszystkiego najlepszego. W tym czasie już nie wstawał, był osłabiony, miał zatkany nos i uszy watą, aby zmniejszyć krwawienie, ale chętnie z nami rozmawiał. Wspólnie otworzyliśmy karton soku owocowego i wypiliśmy za jego szybki powrót do zdrowia. Robiliśmy co w naszej mocy by przekonać go, że na pewno wyzdrowieje i jest to tylko kwestią czasu. Na co odpowiedział że raczej jego dni są już policzone: „Wiem, co to jest”. Widocznie naprawdę zdawał sobie sprawę z powagi swojej sytuacji.|autor|[[Razim Dawletbajew]]<ref>{{Cytuj stronę|url=https://www.business-gazeta.ru/article/428938|tytuł=«Szatnuło stieny, połutʹma, razdałsia udar»: tragiedija Czernobyla głazami urożenca Bawłow|autor=|data dostępu=2021-06-12|opublikowany=business-gazeta.ru|język=}}</ref>
+
26 kwietnia 1986 roku pełnił obowiązki kierownika nocnej zmiany. Do jego zadań należał m. in obchód wszystkich podległych mu stanowisk. Podczas obchodu około godziny 1:06 spotyka w stacji pomp [[Walery Chodemczuk|Walerego Chodemczuka]]. Kolejnym punktem obchodu około 1:08 była  konserwatornia gdzie swoją funkcję pełnił Sasza Juwczenko. Około godziny 1:21 zostaje telefonicznie wezwany do sterowni bloku IV przez [[Anatolij Diatłow|Anatolija Diatłowa]]. Aby dostać się do sterowni bloku IV musi przejść koło hali nad reaktorem. Około godziny 1:23 ciśnienie pary wewnątrz rdzenia wysadza z pokrywy 350 kg głowice prętów paliwowych, widząc to Pierewaczenko podejmuje próbę zaalarmowania o tym fakcie sterownie bloku IV przez monitornig jednak z powodu napiętej sytuacji w sterowni nikt nie dostrzega tych prób. Kilkadziesiąt sekund później dociera do sterowni bloku IV gdzie informuje zastaną na miejscu załogę o zaistniałym fakcie. Jako jeden z pierwszych udał się na miejsce zdarzenia poszukując [[Walery Chodemczuk|Walerego Chodemczuka]] i [[Władimir Szaszenok|Władimira Szaszenoka]]<ref name=":0" />.
|width=x%
+
 
|align=left/center/right
+
== Śmierć ==
|text=left/center/right
+
Zmarł 13 czerwca 1986 roku w wieku 39 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w [[Szpital nr 6 w Moskwie|Szpitalu nr 6 w Moskwie]]. Został pochowany na [[Cmentarz Mitiński|cmentarzu Mitińskim]] w Moskwie<ref name=":0" />.
}}
 
==Życie prywatne==
 
Był żonaty z Zoe Zacharowną. Mieli dwójkę dzieci syna Dymitra i córkę Marinę (w 1986 roku miała około trzy lata)<ref name=":1" />.
 
  
 
== Odznaczenia ==
 
== Odznaczenia ==

Wersja z 01:05, 12 sty 2020

Perevozchenko.jpg

Walery Iwanowicz Pierewaczenko (ros. Валерий Иванович Перевозченко; ur. 6 maja 1947 w Starodub, zm. 13 czerwca 1986 w Moskwie) - naczelnik działu reaktorowego.

Życiorys

Urodził się 6 maja 1947 w Starodub w obwodzie briańskim w ZSRR. W 1970 roku ukończył Wyższą Szkołę Inżynierii Marynarki Wojennej im. Feliksa Dzierżyńskiego. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął w 30 kwietnia 1981 roku na stanowisku starszego inżyniera obsługi reaktora będąc przy tym naczelnikiem zmiany[1].

26 kwietnia 1986 roku

26 kwietnia 1986 roku pełnił obowiązki kierownika nocnej zmiany. Do jego zadań należał m. in obchód wszystkich podległych mu stanowisk. Podczas obchodu około godziny 1:06 spotyka w stacji pomp Walerego Chodemczuka. Kolejnym punktem obchodu około 1:08 była konserwatornia gdzie swoją funkcję pełnił Sasza Juwczenko. Około godziny 1:21 zostaje telefonicznie wezwany do sterowni bloku IV przez Anatolija Diatłowa. Aby dostać się do sterowni bloku IV musi przejść koło hali nad reaktorem. Około godziny 1:23 ciśnienie pary wewnątrz rdzenia wysadza z pokrywy 350 kg głowice prętów paliwowych, widząc to Pierewaczenko podejmuje próbę zaalarmowania o tym fakcie sterownie bloku IV przez monitornig jednak z powodu napiętej sytuacji w sterowni nikt nie dostrzega tych prób. Kilkadziesiąt sekund później dociera do sterowni bloku IV gdzie informuje zastaną na miejscu załogę o zaistniałym fakcie. Jako jeden z pierwszych udał się na miejsce zdarzenia poszukując Walerego Chodemczuka i Władimira Szaszenoka[1].

Śmierć

Zmarł 13 czerwca 1986 roku w wieku 39 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w Szpitalu nr 6 w Moskwie. Został pochowany na cmentarzu Mitińskim w Moskwie[1].

Odznaczenia

Został pośmiertnie odznaczony orderem "Za Odwagę" III klasy (Ukraina) (dekret Prezydencki nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.)[1]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Герои-ликвидаторы. chnpp.gov.ua. [dostęp 2016-12-20].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".