Aleksandr Akimow: Różnice pomiędzy wersjami
Z Czarnobyl Wiki
m |
|||
| Linia 48: | Linia 48: | ||
| data19 = [[Plik:Order for Bravery of Ukraine.png|50px]] <br> | | data19 = [[Plik:Order for Bravery of Ukraine.png|50px]] <br> | ||
}} | }} | ||
| − | '''Aleksandr Fiodorowicz Akimow''' (ros. Александр Федорович Акимов; ur. 6 maja 1953 w Nowosybirsku, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) | + | '''Aleksandr Fiodorowicz Akimow''' (ros. Александр Федорович Акимов; ur. 6 maja 1953 w Nowosybirsku, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – naczelnik V zmiany oraz starszy inżynier sterowania reaktorem bloku nr IV w [[Czarnobylska Elektrownia Jądrowa|Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]]<ref>{{Cytuj stronę|url=http://rb.mchs.gov.ru/mchs/30_let_avarii_na_CHernobilskoj_AJES/Nashi_CHernobilci|tytuł=Наши чернобыльцы. Их должны помнить|autor=|data dostępu=2018-10-28|opublikowany=rb.mchs.gov.ru|język=}}</ref>. Podczas jego zmiany doszło do awarii reaktora 26 kwietnia 1986 roku<ref name=":0">{{Cytuj książkę|nazwisko=Siwiński|imię=Waldemar|tytuł=Czernobyl|rok=1989|wydawca=Wydawnictwo Iskry|miejsce=Warszawa|strony=22|isbn=83-207-1179-7}}</ref>. |
== Życiorys == | == Życiorys == | ||
| − | Urodził się 6 maja 1953 | + | Urodził się 6 maja 1953 w Nowosybirsku. Zdał maturę z wyróżnieniem. W 1976 ukończył studia na Moskiewskim Instytucie Energetyki w których uzyskał dyplom inżyniera w dziedzinie automatyki układów sterowania elektrowni jądrowych. W tym samym roku zamieszkał w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://library.narod.ru/tetr/tetr3.htm|tytuł=Чернобыльская тетрадь|autor=|data dostępu=2018-03-17|opublikowany=library.narod.ru|język=}}</ref>. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 12 września 1979. Kilkakrotnie przechodził 3-4 miesięczne, specjalistyczne szkolenia w Obnińsku (ostatni raz w okresie wrzesień-listopad 1985<ref name=":2">{{Cytuj książkę|nazwisko=Szczerbak.|imię=Jurij Nikołajewicz|tytuł=Czernobyl|url=http://www.x-libri.ru/elib/sherb000/00000186.htm|rok=1991|wydawca=|miejsce=Moskwa|strony=186|isbn=}}</ref>), gdzie mieściło się centrum szkolenia kadr dla elektrowni jądrowych, gdzie uzyskiwał noty celujące i posiadał doskonalą opinię<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.dakowski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=17870&Itemid=44|tytuł=Przyczyny Katastrofy w Czarnobylu|autor=Mirosław Dakowski|data dostępu=2017-06-08|opublikowany=dakowski.pl|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://pripyat.com/people-and-fates/poslednyaya-smena.html|tytuł=Последняя смена|autor=Виталий Петренко|data dostępu=2019-04-13|opublikowany=pripyat.com|język=}}</ref>. Pracował również na stanowisku starszego inżyniera ds. kontroli turbin oraz naczelnika wydziału turbin. 10 lipca 1984 jako starszy inżynier sterowania reaktorem (SIUR<ref group="uwaga">Старшего Инженера Управления Реактором (СИУР) </ref>) został mianowany na stanowisko naczelnika zmiany bloku<ref>{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ua/about/labour-glory/heroi-likvidatory|tytuł=Герої-ліквідатори|autor=|data dostępu=2019-04-13|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. Był członkiem etatowej załogi bloku nr IV<ref name=":0" />. |
| − | == 26 kwietnia 1986 | + | == 26 kwietnia 1986 == |
| − | 26 kwietnia 1986 | + | 26 kwietnia 1986 pełnił obowiązki naczelnika V (nocnej) zmiany w bloku nr IV<ref group="uwaga">Nocna V zmiana pod kierownictwem Aleksandra Akimowa około północy z dnia 25 na 26 kwietnia zastąpiła dzienną IV zmianę którą kierował [[Jurij Tregub]].</ref>. Wbrew obiegowej opinii pisemne zeznania personelu obecnego w [[Centrala sterowania blokiem|centrali sterowania blokiem]] podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie że w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. To on wydał decyzję o nie zwiększaniu mocy reaktora do 700 MW, po spadku mocy jak napisano w programie testu, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić stracony czas<ref group="uwaga">Według zeznań [[Anatolij Diatłow|Anatolija Diatłowa]] w czasie spadku mocy do 50 MW nie był on obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.</ref>. Tą decyzję miał zaakceptować obecny [[Anatolij Diatłow]]. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, naczelnik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow. |
| + | |||
| + | Około godziny 7:15 wraz z A. Uskowem, W. Orłowem, A. Niechajewem oraz [[Leonid Toptunow|L. Toptunowem]] próbował udrożnić przepływ wody chłodzącej do reaktora, w wyniku czego otrzymał wysoką dawkę promieniowania wynoszącą ok. 15 grejów. | ||
== Śmierć == | == Śmierć == | ||
| − | Pomimo przeszczepu szpiku kostnego od brata – bliźniaka Akimow zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 33 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitalu Klinicznym nr VI w Moskwie]]. Został pochowany na tamtejszym [[Cmentarz | + | Pomimo przeszczepu szpiku kostnego od brata – bliźniaka, Akimow zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 33 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w [[Szpital Kliniczny nr 6 w Moskwie|Szpitalu Klinicznym nr VI w Moskwie]]. Został pochowany 13 maja na tamtejszym [[Cmentarz Mitiński|Cmentarzu Mitińskim]]<ref name=":2" />. |
== Proces == | == Proces == | ||
| − | Jako | + | Jako naczelnik zmiany bloku został oskarżony w [[Proces Czarnobylski|procesie]] o niedopełnienie obowiązków i nieprzestrzeganie procedur bezpieczeństwa. 28 listopada 1986 decyzją prokuratury na mocy artykułu VI paragrafu VIII, kryminalno-procesowego kodeksu ZSRR proces w sprawie jego odpowiedzialności został umorzony. |
== Prywatnie == | == Prywatnie == | ||
| − | Miał żonę Lubow Nikołajewnę | + | Miał żonę Lubow Nikołajewnę oraz dwóch synów Alesze (ur. 1977) i Kostię (ur. 1982). W ramach pomocy jego rodzina otrzymała przydział na mieszkanie w Moskwie oraz zasiłek pomocowy<ref name=":2" />. Od 1977 był członkiem KPZR oraz członkiem Miejskiego Komitetu KPZR w Prypeci<ref name=":1" /><ref name=":2" />. |
== Odznaczenia == | == Odznaczenia == | ||
| − | + | * Orderem "Za Odwagę" III klasy (pośmiertnie, 2008)<ref>Dekret Prezydenta Ukrainy nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.</ref> | |
== Uwagi == | == Uwagi == | ||
| Linia 75: | Linia 77: | ||
{{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | {{Ofiary śmiertelne Katastrofy w Czarnobylu}} | ||
| + | [[Kategoria:Ofiary śmiertelne]] | ||
| + | [[Kategoria:Pracownicy Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej]] | ||
| + | [[Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Mitińskim]] | ||
| + | {{DEFAULTSORT:Akimow Aleksandr}} | ||
| + | [[Kategoria:Ludzie]] | ||
Wersja z 20:28, 13 kwi 2019
Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". Aleksandr Fiodorowicz Akimow (ros. Александр Федорович Акимов; ur. 6 maja 1953 w Nowosybirsku, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – naczelnik V zmiany oraz starszy inżynier sterowania reaktorem bloku nr IV w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej[1]. Podczas jego zmiany doszło do awarii reaktora 26 kwietnia 1986 roku[2].
Spis treści
Życiorys
Urodził się 6 maja 1953 w Nowosybirsku. Zdał maturę z wyróżnieniem. W 1976 ukończył studia na Moskiewskim Instytucie Energetyki w których uzyskał dyplom inżyniera w dziedzinie automatyki układów sterowania elektrowni jądrowych. W tym samym roku zamieszkał w Prypeci[3]. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 12 września 1979. Kilkakrotnie przechodził 3-4 miesięczne, specjalistyczne szkolenia w Obnińsku (ostatni raz w okresie wrzesień-listopad 1985[4]), gdzie mieściło się centrum szkolenia kadr dla elektrowni jądrowych, gdzie uzyskiwał noty celujące i posiadał doskonalą opinię[5][6]. Pracował również na stanowisku starszego inżyniera ds. kontroli turbin oraz naczelnika wydziału turbin. 10 lipca 1984 jako starszy inżynier sterowania reaktorem (SIUR[uwaga 1]) został mianowany na stanowisko naczelnika zmiany bloku[7]. Był członkiem etatowej załogi bloku nr IV[2].
26 kwietnia 1986
26 kwietnia 1986 pełnił obowiązki naczelnika V (nocnej) zmiany w bloku nr IV[uwaga 2]. Wbrew obiegowej opinii pisemne zeznania personelu obecnego w centrali sterowania blokiem podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie że w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. To on wydał decyzję o nie zwiększaniu mocy reaktora do 700 MW, po spadku mocy jak napisano w programie testu, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić stracony czas[uwaga 3]. Tą decyzję miał zaakceptować obecny Anatolij Diatłow. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, naczelnik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow.
Około godziny 7:15 wraz z A. Uskowem, W. Orłowem, A. Niechajewem oraz L. Toptunowem próbował udrożnić przepływ wody chłodzącej do reaktora, w wyniku czego otrzymał wysoką dawkę promieniowania wynoszącą ok. 15 grejów.
Śmierć
Pomimo przeszczepu szpiku kostnego od brata – bliźniaka, Akimow zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 33 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w Szpitalu Klinicznym nr VI w Moskwie. Został pochowany 13 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim[4].
Proces
Jako naczelnik zmiany bloku został oskarżony w procesie o niedopełnienie obowiązków i nieprzestrzeganie procedur bezpieczeństwa. 28 listopada 1986 decyzją prokuratury na mocy artykułu VI paragrafu VIII, kryminalno-procesowego kodeksu ZSRR proces w sprawie jego odpowiedzialności został umorzony.
Prywatnie
Miał żonę Lubow Nikołajewnę oraz dwóch synów Alesze (ur. 1977) i Kostię (ur. 1982). W ramach pomocy jego rodzina otrzymała przydział na mieszkanie w Moskwie oraz zasiłek pomocowy[4]. Od 1977 był członkiem KPZR oraz członkiem Miejskiego Komitetu KPZR w Prypeci[3][4].
Odznaczenia
- Orderem "Za Odwagę" III klasy (pośmiertnie, 2008)[8]
Uwagi
- ↑ Старшего Инженера Управления Реактором (СИУР)
- ↑ Nocna V zmiana pod kierownictwem Aleksandra Akimowa około północy z dnia 25 na 26 kwietnia zastąpiła dzienną IV zmianę którą kierował Jurij Tregub.
- ↑ Według zeznań Anatolija Diatłowa w czasie spadku mocy do 50 MW nie był on obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.
Przypisy
- ↑ Наши чернобыльцы. Их должны помнить. rb.mchs.gov.ru. [dostęp 2018-10-28].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 2,0 2,1 Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Wydawnictwo Iskry, 1989, s. 22. ISBN 83-207-1179-7.
- ↑ 3,0 3,1 Чернобыльская тетрадь. library.narod.ru. [dostęp 2018-03-17].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Jurij Nikołajewicz Szczerbak.: Czernobyl. Moskwa: 1991, s. 186.
- ↑ Mirosław Dakowski: Przyczyny Katastrofy w Czarnobylu. dakowski.pl. [dostęp 2017-06-08].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Виталий Петренко: Последняя смена. pripyat.com. [dostęp 2019-04-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Герої-ліквідатори. chnpp.gov.ua. [dostęp 2019-04-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
- ↑ Dekret Prezydenta Ukrainy nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.
| |||||||||||
