Aleksandr Akimow: Różnice pomiędzy wersjami

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia 51: Linia 51:
  
 
== Życiorys ==
 
== Życiorys ==
−
Urodził się 6 maja 1953 w Nowosybirsku. Zdał maturę z wyróżnieniem. W 1976 ukończył studia na Moskiewskim Instytucie Energetyki w których uzyskał dyplom inżyniera ze specjalizacją automatyzacji procesów cieplnych<ref name=":3" />. W tym samym roku zamieszkał w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://library.narod.ru/tetr/tetr3.htm|tytuł=Чернобыльская тетрадь|autor=|data dostępu=2018-03-17|opublikowany=library.narod.ru|język=}}</ref>. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 12 września 1979. Kilkakrotnie przechodził 3-4 miesięczne, specjalistyczne szkolenia w Obnińsku (ostatni raz w okresie wrzesień-listopad 1985<ref name=":2">{{Cytuj książkę|nazwisko=Szczerbak.|imię=Jurij Nikołajewicz|tytuł=Czernobyl|url=http://www.x-libri.ru/elib/sherb000/00000186.htm|rok=1991|wydawca=|miejsce=Moskwa|strony=186|isbn=}}</ref>), gdzie mieściło się centrum szkolenia kadr dla elektrowni jądrowych, gdzie uzyskiwał noty celujące i posiadał doskonalą opinię<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.dakowski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=17870&Itemid=44|tytuł=Przyczyny Katastrofy w Czarnobylu|autor=Mirosław Dakowski|data dostępu=2017-06-08|opublikowany=dakowski.pl|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://pripyat.com/people-and-fates/poslednyaya-smena.html|tytuł=Последняя смена|autor=Виталий Петренко|data dostępu=2019-04-13|opublikowany=pripyat.com|język=}}</ref>. Pracował również na stanowisku starszego inżyniera ds. kontroli turbin oraz naczelnika wydziału turbin. 10 lipca 1984 jako starszy inżynier sterowania reaktorem (SIUR<ref group="uwaga">Старшего Инженера Управления Реактором (СИУР) </ref>) został mianowany na stanowisko naczelnika zmiany bloku<ref name=":3">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ua/about/labour-glory/heroi-likvidatory|tytuł=Герої-ліквідатори|autor=|data dostępu=2019-04-13|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. Był członkiem etatowej załogi bloku nr IV<ref name=":0" />.
+
Urodził się 6 maja 1953 w Nowosybirsku. Zdał maturę z wyróżnieniem. W 1976 ukończył studia na Moskiewskim Instytucie Energetyki w których uzyskał dyplom inżyniera ze specjalizacją automatyzacji procesów cieplnych<ref name=":3" />. W tym samym roku zamieszkał w [[Prypeć (miasto)|Prypeci]]<ref name=":1">{{Cytuj stronę|url=http://library.narod.ru/tetr/tetr3.htm|tytuł=Чернобыльская тетрадь|autor=|data dostępu=2018-03-17|opublikowany=library.narod.ru|język=}}</ref>. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 12 września 1979. Kilkakrotnie przechodził 3-4 miesięczne, specjalistyczne szkolenia w Obnińsku (ostatni raz w okresie wrzesień-listopad 1985<ref name=":2">{{Cytuj książkę|nazwisko=Szczerbak.|imię=Jurij Nikołajewicz|tytuł=Czernobyl|url=http://www.x-libri.ru/elib/sherb000/00000186.htm|rok=1991|wydawca=|miejsce=Moskwa|strony=186|isbn=}}</ref>), gdzie mieściło się centrum szkolenia kadr dla elektrowni jądrowych, gdzie uzyskiwał noty celujące i posiadał doskonalą opinię<ref>{{Cytuj stronę|url=http://www.dakowski.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=17870&Itemid=44|tytuł=Przyczyny Katastrofy w Czarnobylu|autor=Mirosław Dakowski|data dostępu=2017-06-08|opublikowany=dakowski.pl|język=}}</ref><ref>{{Cytuj stronę|url=http://pripyat.com/people-and-fates/poslednyaya-smena.html|tytuł=Последняя смена|autor=Виталий Петренко|data dostępu=2019-04-13|opublikowany=pripyat.com|język=}}</ref>. Pracował również na stanowisku starszego inżyniera ds. kontroli turbin oraz naczelnika wydziału turbin. 10 lipca 1984 jako starszy inżynier sterowania reaktorem ([[Skrótowce|SIUR]]) został mianowany na stanowisko naczelnika zmiany bloku<ref name=":3">{{Cytuj stronę|url=https://chnpp.gov.ua/ua/about/labour-glory/heroi-likvidatory|tytuł=Герої-ліквідатори|autor=|data dostępu=2019-04-13|opublikowany=chnpp.gov.ua|język=}}</ref>. Był członkiem etatowej załogi bloku nr IV<ref name=":0" />.
  
 
== 26 kwietnia 1986 ==
 
== 26 kwietnia 1986 ==
−
26 kwietnia 1986 pełnił obowiązki naczelnika V (nocnej) zmiany w bloku nr IV<ref group="uwaga">Nocna V zmiana pod kierownictwem Aleksandra Akimowa około północy z dnia 25 na 26 kwietnia zastąpiła dzienną IV zmianę którą kierował [[Jurij Tregub]].</ref>. Wbrew obiegowej opinii pisemne zeznania personelu obecnego w [[Centrala sterowania blokiem|centrali sterowania blokiem]] podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie że w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. To on wydał decyzję o nie zwiększaniu mocy reaktora do 700 MW, po spadku mocy jak napisano w programie testu, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić stracony czas<ref group="uwaga">Według zeznań [[Anatolij Diatłow|Anatolija Diatłowa]] w czasie spadku mocy do 50 MW nie był on obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.</ref>. Tę decyzję miał zaakceptować obecny [[Anatolij Diatłow]]. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, naczelnik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow.   
+
O północy z 25 na 26 kwietnia jego zmiana zastąpiła poprzednią popołudniową [[Centrala sterowania blokiem|IV zmianę]] (16:00–24:00) której naczelnikiem był [[Jurij Tregub]] (on sam pozostał w Centrali sterowania blokiem na czas przeprowadzenia testu).
 +
 
 +
Wbrew obiegowej opinii pisemne zeznania personelu obecnego w [[Centrala sterowania blokiem|centrali sterowania blokiem]] podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie że w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. Jako pełniący obowiązki naczelnika zmiany bloku był odpowiedzialny za przeprowadzenie testu. To on wydał decyzję o nie zwiększaniu mocy reaktora do 700 MW, po spadku mocy jak napisano w programie testu, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić stracony czas<ref group="uwaga">Według zeznań [[Anatolij Diatłow|Anatolija Diatłowa]] w czasie spadku mocy do 50 MW nie był on obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.</ref>. Tę decyzję miał zaakceptować obecny [[Anatolij Diatłow]]. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, naczelnik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow.   
  
 
Około godziny 7:15 wraz z A. Uskowem, W. Orłowem, A. Niechajewem oraz [[Leonid Toptunow|L. Toptunowem]] próbował udrożnić przepływ wody chłodzącej do reaktora, w wyniku czego otrzymał wysoką dawkę promieniowania wynoszącą ok. 15 grejów.  
 
Około godziny 7:15 wraz z A. Uskowem, W. Orłowem, A. Niechajewem oraz [[Leonid Toptunow|L. Toptunowem]] próbował udrożnić przepływ wody chłodzącej do reaktora, w wyniku czego otrzymał wysoką dawkę promieniowania wynoszącą ok. 15 grejów.  

Wersja z 18:33, 15 kwi 2019

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". Aleksandr Fiodorowicz Akimow (ros. Александр Федорович Акимов; ur. 6 maja 1953 w Nowosybirsku, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – naczelnik V zmiany oraz starszy inżynier sterowania reaktorem bloku nr IV w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej[1]. Podczas jego zmiany doszło do wybuchu reaktora 26 kwietnia 1986 roku[2].

Życiorys

Urodził się 6 maja 1953 w Nowosybirsku. Zdał maturę z wyróżnieniem. W 1976 ukończył studia na Moskiewskim Instytucie Energetyki w których uzyskał dyplom inżyniera ze specjalizacją automatyzacji procesów cieplnych[3]. W tym samym roku zamieszkał w Prypeci[4]. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 12 września 1979. Kilkakrotnie przechodził 3-4 miesięczne, specjalistyczne szkolenia w Obnińsku (ostatni raz w okresie wrzesień-listopad 1985[5]), gdzie mieściło się centrum szkolenia kadr dla elektrowni jądrowych, gdzie uzyskiwał noty celujące i posiadał doskonalą opinię[6][7]. Pracował również na stanowisku starszego inżyniera ds. kontroli turbin oraz naczelnika wydziału turbin. 10 lipca 1984 jako starszy inżynier sterowania reaktorem (SIUR) został mianowany na stanowisko naczelnika zmiany bloku[3]. Był członkiem etatowej załogi bloku nr IV[2].

26 kwietnia 1986

O północy z 25 na 26 kwietnia jego zmiana zastąpiła poprzednią popołudniową IV zmianę (16:00–24:00) której naczelnikiem był Jurij Tregub (on sam pozostał w Centrali sterowania blokiem na czas przeprowadzenia testu).

Wbrew obiegowej opinii pisemne zeznania personelu obecnego w centrali sterowania blokiem podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie że w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. Jako pełniący obowiązki naczelnika zmiany bloku był odpowiedzialny za przeprowadzenie testu. To on wydał decyzję o nie zwiększaniu mocy reaktora do 700 MW, po spadku mocy jak napisano w programie testu, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić stracony czas[uwaga 1]. Tę decyzję miał zaakceptować obecny Anatolij Diatłow. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, naczelnik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow.

Około godziny 7:15 wraz z A. Uskowem, W. Orłowem, A. Niechajewem oraz L. Toptunowem próbował udrożnić przepływ wody chłodzącej do reaktora, w wyniku czego otrzymał wysoką dawkę promieniowania wynoszącą ok. 15 grejów.

Śmierć

Pomimo przeszczepu szpiku kostnego od brata – bliźniaka, Akimow zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 33 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w Szpitalu Klinicznym nr VI w Moskwie. Został pochowany 13 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim[5].

Proces

Jako naczelnik zmiany bloku został oskarżony w procesie o niedopełnienie obowiązków i nieprzestrzeganie procedur bezpieczeństwa. 28 listopada 1986 decyzją prokuratury na mocy artykułu VI paragrafu VIII, kryminalno-procesowego kodeksu ZSRR proces w sprawie jego odpowiedzialności został umorzony.

Prywatnie

Miał żonę Lubow Nikołajewnę oraz dwóch synów Alesze (ur. 1977) i Kostię (ur. 1982). W ramach pomocy jego rodzina otrzymała przydział na mieszkanie w Moskwie oraz zasiłek pomocowy[5]. Od 1977 był członkiem KPZR oraz członkiem Miejskiego Komitetu KPZR w Prypeci[4][5].

Odznaczenia

  • Orderem "Za Odwagę" III klasy (pośmiertnie, 2008)[8]

Uwagi

  1. ↑ Według zeznań Anatolija Diatłowa w czasie spadku mocy do 50 MW nie był on obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.

Przypisy

  1. ↑ Наши чернобыльцы. Их должны помнить. rb.mchs.gov.ru. [dostęp 2018-10-28].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  2. ↑ 2,0 2,1 Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Wydawnictwo Iskry, 1989, s. 22. ISBN 83-207-1179-7.
  3. ↑ 3,0 3,1 Герої-ліквідатори. chnpp.gov.ua. [dostęp 2019-04-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  4. ↑ 4,0 4,1 Чернобыльская тетрадь. library.narod.ru. [dostęp 2018-03-17].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Jurij Nikołajewicz Szczerbak.: Czernobyl. Moskwa: 1991, s. 186.
  6. ↑ Mirosław Dakowski: Przyczyny Katastrofy w Czarnobylu. dakowski.pl. [dostęp 2017-06-08].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  7. ↑ Виталий Петренко: Последняя смена. pripyat.com. [dostęp 2019-04-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
  8. ↑ Dekret Prezydenta Ukrainy nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.
Źródło: „https://wiki.czarnobyl.pl/index.php?title=Aleksandr_Akimow&oldid=5006”