Aleksandr Akimow: Różnice pomiędzy wersjami

Wersja z 01:27, 15 kwi 2019

Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129". Aleksandr Fiodorowicz Akimow (ros. Александр Федорович Акимов; ur. 6 maja 1953 w Nowosybirsku, zm. 11 maja 1986 w Moskwie) – naczelnik V zmiany oraz starszy inżynier sterowania reaktorem bloku nr IV w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej^[1]. Podczas jego zmiany doszło do wybuchu reaktora 26 kwietnia 1986 roku^[2].

Życiorys

Urodził się 6 maja 1953 w Nowosybirsku. Zdał maturę z wyróżnieniem. W 1976 ukończył studia na Moskiewskim Instytucie Energetyki w których uzyskał dyplom inżyniera ze specjalizacją automatyzacji procesów cieplnych^[3]. W tym samym roku zamieszkał w Prypeci^[4]. Pracę w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej rozpoczął 12 września 1979. Kilkakrotnie przechodził 3-4 miesięczne, specjalistyczne szkolenia w Obnińsku (ostatni raz w okresie wrzesień-listopad 1985^[5]), gdzie mieściło się centrum szkolenia kadr dla elektrowni jądrowych, gdzie uzyskiwał noty celujące i posiadał doskonalą opinię^[6][7]. Pracował również na stanowisku starszego inżyniera ds. kontroli turbin oraz naczelnika wydziału turbin. 10 lipca 1984 jako starszy inżynier sterowania reaktorem (SIUR^{[uwaga 1]}) został mianowany na stanowisko naczelnika zmiany bloku^[3]. Był członkiem etatowej załogi bloku nr IV^[2].

26 kwietnia 1986

26 kwietnia 1986 pełnił obowiązki naczelnika V (nocnej) zmiany w bloku nr IV^{[uwaga 2]}. Wbrew obiegowej opinii pisemne zeznania personelu obecnego w centrali sterowania blokiem podczas feralnej nocy, wskazują jednoznacznie że w pełni samodzielne podejmował wszystkie kluczowe decyzje. To on wydał decyzję o nie zwiększaniu mocy reaktora do 700 MW, po spadku mocy jak napisano w programie testu, lecz do 200 MW, aby zaoszczędzić stracony czas^{[uwaga 3]}. Tę decyzję miał zaakceptować obecny Anatolij Diatłow. Bezspornym i oczywistym zdaje się fakt że według ówczesnego regulaminu, naczelnik zmiany bloku miał całkowitą autonomię i nie podlegał bezpośrednio zastępcy naczelnego inżyniera jakim był Diatłow.

Około godziny 7:15 wraz z A. Uskowem, W. Orłowem, A. Niechajewem oraz L. Toptunowem próbował udrożnić przepływ wody chłodzącej do reaktora, w wyniku czego otrzymał wysoką dawkę promieniowania wynoszącą ok. 15 grejów.

Śmierć

Pomimo przeszczepu szpiku kostnego od brata – bliźniaka, Akimow zmarł 11 maja 1986 roku w wieku 33 lat w wyniku ostrej choroby popromiennej w Szpitalu Klinicznym nr VI w Moskwie. Został pochowany 13 maja na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim^[5].

Proces

Jako naczelnik zmiany bloku został oskarżony w procesie o niedopełnienie obowiązków i nieprzestrzeganie procedur bezpieczeństwa. 28 listopada 1986 decyzją prokuratury na mocy artykułu VI paragrafu VIII, kryminalno-procesowego kodeksu ZSRR proces w sprawie jego odpowiedzialności został umorzony.

Prywatnie

Miał żonę Lubow Nikołajewnę oraz dwóch synów Alesze (ur. 1977) i Kostię (ur. 1982). W ramach pomocy jego rodzina otrzymała przydział na mieszkanie w Moskwie oraz zasiłek pomocowy^[5]. Od 1977 był członkiem KPZR oraz członkiem Miejskiego Komitetu KPZR w Prypeci^[4][5].

Odznaczenia

• Orderem "Za Odwagę" III klasy (pośmiertnie, 2008)^[8]

Uwagi

1. ↑ Старшего Инженера Управления Реактором (СИУР)
2. ↑ Nocna V zmiana pod kierownictwem Aleksandra Akimowa około północy z dnia 25 na 26 kwietnia zastąpiła dzienną IV zmianę którą kierował Jurij Tregub.
3. ↑ Według zeznań Anatolija Diatłowa w czasie spadku mocy do 50 MW nie był on obecny w sterowni z powodu rutynowego obchodu bloku, jak to zawsze miał w zwyczaju rutynowo czynić.

Przypisy

1. ↑ Наши чернобыльцы. Их должны помнить. rb.mchs.gov.ru. [dostęp 2018-10-28].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
2. ↑ ^{2,0 2,1} Waldemar Siwiński: Czernobyl. Warszawa: Wydawnictwo Iskry, 1989, s. 22. ISBN 83-207-1179-7.
3. ↑ ^{3,0 3,1} Герої-ліквідатори. chnpp.gov.ua. [dostęp 2019-04-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
4. ↑ ^{4,0 4,1} Чернобыльская тетрадь. library.narod.ru. [dostęp 2018-03-17].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
5. ↑ ^{5,0 5,1 5,2 5,3} Jurij Nikołajewicz Szczerbak.: Czernobyl. Moskwa: 1991, s. 186.
6. ↑ Mirosław Dakowski: Przyczyny Katastrofy w Czarnobylu. dakowski.pl. [dostęp 2017-06-08].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
7. ↑ Виталий Петренко: Последняя смена. pripyat.com. [dostęp 2019-04-13].Błąd Lua: Błąd wewnętrzny: Proces interpretera został zakończony z sygnałem "-129".
8. ↑ Dekret Prezydenta Ukrainy nr 1156/2008 z dnia 12 grudnia 2008 r.