Anatolij Sitnikow

Z Czarnobyl Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj
Anatolij Sitnikow
Anatolij Andrejewicz Sitnikow
Anatolij Sitnikow.jpg
Stanowisko
Zastępca naczelnego inżyniera ds, eksploatacji bloków energetycznych nr I i II
Informacje biograficzne
Imię i nazwiskoAnatolij Andrejewicz Sitnikow
Data i miejsce urodzenia20 stycznia 1940
Woskriesienka
Data i miejsce śmierci30 maja 1986 († 46 l.)
Moskwa
Przyczyna śmierciOstra choroba popromienna
Miejsce spoczynkuCmentarz Mitiński (Moskwa)
Tytuł zawodowyInżynier
EdukacjaPolitechnika Dalekowschodnia
Kariera zawodowa
PracodawcaCzarnobylska Elektrownia Jądrowa
Okres15.05.1975 – 30.05.1986
Odznaczenia
Order for Bravery of Ukraine.png Order of Lenin ribbon bar.png Order badge of honor rib.png
Anatolij Andrejewicz Sitnikow (ros. Анатолий Андреевич Ситников; ur. 20 stycznia 1940 w Woskriesienka, zm. 30 maja 1986 w Moskwie) – zastępca naczelnego inżyniera ds, eksploatacji bloków energetycznych nr I i II Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 20 stycznia 1940 we wsi Woskriesienka w rejonie spaskim w obwodzie riazańskim w RFSRR. W 1963 roku ukończył studia na Politechnice Dalekowschodniej. W tym samym roku podjął pracę w stoczni im. Leninowskiego Komsomołu w Komsomolsku nad Amurem (w tym samym okresie pracował tam Anatolij Diatłow). Od maja 1963 do lipca 1964 zajmował stanowisko inżyniera-technologa. Od lipca 1964 do czerwca 1966 jako starszy inżynier technolog. Od czerwca 1966 do września 1973 jako inżynier mechanik siłowni okrętowej. Od września 1973 do stycznia 1974 jako naczelnik biura mechaniki siłowni okrętowej. Od stycznia 1974 do kwietnia 1975 jako naczelnik. W maju tego roku przeprowadził się wraz z rodziną do Prypeci. Był jednym z pierwszych pracowników elektrowni. Od 15 maja 1975 pełnił funkcje zastępcy naczelnika zmiany wydziału reaktoro-turbinowego. Od stycznia 1980 objął stanowisko zastępcy naczelnika wydziału reaktora. Od lutego 1982 jako naczelnik. 16 sierpnia 1985 został mianowany zastępcą naczelnego inżyniera ds, eksploatacji bloków energetycznych nr I i II w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej[1][2].

26 kwietnia 1986[edytuj | edytuj kod]

Jako jeden z kluczowych i doświadczony pracowników elektrowni został wezwany kilka godzin po wypadku w celu oceny stanu i stopnia uszkodzeń bloku IV[1]. Zbadał cały budynek bloku reaktora wspiął się na dach jednostki „B” oraz na dach jednostki „C” skąd spojrzał na reaktor w wyniku czego otrzymał dawkę 1 500 R (390 mC/kg)[1].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Mimo podwójnej transfuzji szpiku kostnego zmarł 30 maja 1986 w wieku 46 lat w wyniku zespołu ostrej choroby popromiennej III stopnia (infekcja, immunosupresja poprzeszczepowa[3]) w Szpitalu Klinicznym nr VI w Moskwie (w dokumentacji medycznej określany jako przypadek nr 5[3]). Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Mitińskim.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Order „Znak Honoru” (14 sierpnia 1982)[2]
  • Order Lenina (16 lutego 1989) (pośmiertnie)[2]
  • Krzyż „Za odwagę” (1996) (pośmiertnie)[4]za osobistą odwagę wykazaną w likwidacji wypadku w Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej[4],

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 Герои-ликвидаторы. chnpp.gov.ua. [dostęp 2016-12-20].
  2. 2,0 2,1 2,2 СИТНИКОВ АНАТОЛИЙ АНДРЕЕВИЧ. coolschool1.at.ua. [dostęp 2019-04-22].
  3. 3,0 3,1 UNSCEAR 1988 REPORT Appendix to Annex G Acute radiation effects in victims of the Chernobyl accident
  4. 4,0 4,1 Dekret Prezydencki nr 298/1996 z dnia 26 kwietnia 1996 r.